จทราบ
“เจ้าบื้อ ข้าอยากเรียนภาษาของพวกเจ้า” เหมียวเสียสะกดความตื่นเต้นไว้
นางจะได้พบครอบครัวของเจียงผิงอันที่นี่แล้ว ต้องเรียนภาษาที่นี่เสียก่อนจึงสื่อสารได้
เจียงผิงอันใช้พลังวิญญาณสร้างข้อมูลภาษา ชี้นิ้วที่หว่างคิ้วเหมียวเสีย ส่งข้อมูลภาษาให้นาง
นี่เป็นวิชายิบย่อยที่เจียงผิงอันเรียนจากอวิ๋นเหยา ใช้พลังวิญญาณควบแน่นข้อมูลแล้วส่งให้กับผู้อื่น ปกติแล้วจะใช้ในการสอนวรยุทธ์
ขณะเดียวกัน เขาก็ส่งข้อมูลภาษาให้กับสัตว์เลี้ยงทั้งสอง ต้าเฮยและเอ้อร์ไป๋ด้วย
เจียงผิงอันเข้าไปในร้านขายโอสถข้าง ๆ ตัว เตรียมพร้อมถามทิศทางไปยังศาลาเติงเซียนสาขาแคว้นชางหลาน
ขณะเข้าร้านมา เขาก็บังเอิญได้ยินคนในนั้นพูดถึงศาลาเติงเซียนกันพอดี
“ฮ่า ๆ ข้าล่ะดีใจนัก ศาลาเติงเซียนเกิดศึกภายใน ทำให้ราคาโอสถถีบตัวสูงตั้งหลายเท่าตัว กำไรเหนาะ ๆ แท้เทียว”
“นั่นสิ ช่วงนี้ข้ารายได้ท่วมท้น แต่สถานการณ์เช่นนี้คงอยู่ไม่นานหรอก ข้าได้ยินว่าศาลาเติงเซียนสาขาแคว้นชางหลานถูกเซียนสิบกว่าคนรุมล้อม จะถูกทำลายราบจบศึกภายในได้ทุกเมื่ออยู่แล้ว”
เจียงผิงอันหน้าถอดสี “เมื่อครู่พวกเจ้าพูดอะไรนะ? ศาลาเติงเซียนสาขาแคว้นชางหลานถูกล้อมโจมตี? เกิดอะไรขึ้น!”
ศาลาเติงเซียนสาขาแคว้นชางหลานคือที่อยู่ของเสี่ยวเซียง!
“เจ้าเป็นใครฟะ หากไม่ซื้อของก็รีบ ๆ ไสหัวไป” พนักงานสองคนที่กำลังคุยกันอยู่มองเจียงผิงอันอย่างไม่รับแขก
เจียงผิงอันวางผลักเซียนชิ้นหนึ่งอย
