ตัวนั้นไม่ใช่ราคาที่คนธรรมดาจะสามารถใช้จ่ายได้
“วิชาหลอมกายาต้องเข้าใจอย่างถ่องแท้จึงจะสามารถฝึกปรือได้อย่างสมบูรณ์ นี่เป็นการเคลื่อนไหวของกระบวนท่าแรก…”
อาจารย์วัยกลางคนเริ่มแสดงกระบวนท่าของวิชาหลอมกายาทีละท่า
หนึ่งชั่วโมงผ่านไป และเมื่อการสอนจบลง เหล่าศิษเริ่มจากไปทีละคน
“เย่เทียน นายเข้าใจถึงขั้นไหนแล้ว? ฉันเข้าใจถึงกระบวนท่าที่สิบสามแล้ว อีกไม่นานก็จะสามารถฝึกปรือวิชาหลอมกายาได้แล้ว ” รุ่นเยาว์อ้วนท้วมคนหนึ่งเดินมาขวางหน้าเย่เทียนและกล่าวอย่างตื่นเต้น
ชายอ้วนคนนี้มีชื่อว่าจางเป่า เขาเป็นเพื่อนร่วมห้องที่เย่เทียนรู้จักในสิบวันของสถาบัน ความสัมพันธ์ของพวกเขาค่อนข้างจะดีเลยทีเดียว
“ฉันเพิ่งเข้าใจได้แปดท่า!”
เย่เทียนจงใจปกปิด
เขาไม่อยากบอกว่าเขาเข้าใจการเคลื่อนไหวกระบวนท่าที่ 18 แล้ว ไม่อย่างนั้นคงสร้างปัญหาน่ารำคาญขึ้นแน่ๆ เขาเพิ่งมาถึงยุคนี้ ทางที่ดีก็ควรจะทำตัวไม่โดดเด่น
“สู้ต่อไป ฉันเชื่อว่านายทําได้ ในอนาคตพวกเราจะได้เป็นนักสู้ที่แข็งแกร่งอย่างแน่นอน! ”
จางเป่าเริ่มพูด
แต่เย่เทียนสังเกตุเห็นความจนใจและสิ้นหวังจากส่วนลึกของแววตาของจางเป่า
“ก็นะ..อย่างที่คุณว่า!”
เย่เทียนยิ้ม
เขาได้เห็นพรสวรรค์ของจางเป่าผ่านพรสวรรค์การคัดลอก แม้ว่ามันจะมีพรสวรรค์สูงกว่าเขา แต่ก็เป็นเพียงพรสวรรค์ระดับรองเท่านั้น พรสวรรค์เช่นนี้มีความหวังในการเป็นนักรบ แต่ไม่รู้ว่าต้องใช้เวลาและทรัพยากรมากน้อยเพีย
