หลี่ฉีหมิ่นจึงยื่นข้อเสนอว่า หากหลานสาวของเขาเริ่มหาเลี้ยงตัวเองได้เมื่อไร เขาจะให้เงินเดือนละสองหยวน ซึ่งถือว่ามากพอสำหรับการดำรงชีวิตในชนบท พี่สะใภ้ใหญ่ตกลงทันที เพราะไม่เพียงจะได้เงิน แต่ยังลดภาระค่าอาหารของลูกสาวไปด้วยเขาส่ายหน้าอย่างเหนื่อยใจ “พี่รองทำถูกแล้วครับ อย่างน้อยเด็กๆ ก็ได้มีชีวิตที่ดีขึ้น ไม่ต้องอยู่ในสภาพแวดล้อมแบบนั้น”หลี่เจียเฟิ่งได้ฟังเรื่องราวทั้งหมดก็อดไม่ได้ที่จะเอือมระอา ในใจเขาคิดว่า แม้จะไม่ใช่เรื่องน่าแปลกที่ในยุคนี้ยังมีคนยึดถือความเชื่อว่าผู้ชายมีความสำคัญกว่าผู้หญิง แต่การที่พ่อแม่ทุ่มเททุกอย่างให้ลูกชายโดยละเลยลูกสาวแท้ ๆ เช่นนี้ มันช่างเป็นความคิดที่ยากจะเข้าใจจริง ๆหลี่ฉีหมิ่นเล่าต่อด้วยน ้าเสียงราบเรียบ แต่ยังคงแฝงด้วยความเห็นใจ “ส่วนเพ่ยอิง…เธอยังคงถูกใช้งานหนักเหมือนเดิม พวกเขาให้เธอหาเงินมารักษาหลี่ถังอยู่ตลอด แม้เธอจะเคยพยายามหนีออกจากบ้านตระกูลหลี่ แต่ก็ถูกจับกลับมาได้ทุกครั้ง”ไม่นานนัก เพ่ยอิงก็เปลี่ยนท่าที เธอเลือกที่จะเอาใจหลี่ถังอย่างเต็มที่ จนตอนนี้หลี่ถังกลับมาหลงใหลเธออีกครั้งเหมือนเมื่อก่อน แม้สถานการณ์นี้จะทำให้เพ่ยอิงมีชีวิตที่สบายขึ้นเล็กน้อย
หลี่เจียเฟิ่งฟังเรื่องราวทั้งหมดโดยไม่ได้แสดงความรู้สึกอะไรมากนัก ใบหน้าเรียบเฉยขณะที่เขามองไปข้างหน้าเหมือนไม่อยากเสียเวลาไปกับเรื่องที่ไม่ได้เกี่ยวข้องกับเขาโดยตรง“อืม…” หลี่เจียเฟิ่งตอบรับเบ
