ยูฮุย รอยยิ้มที่เปี่ยมสุขก็ผลิบานบนใบหน้าของเธอ
“อู๊น~ ฉันมองไม่เห็น~”
ใครก็ตามที่ได้เห็นก็เห็นได้ชัดว่า ซอ ยูฮุย กำลังดีใจจนแทบจะควบคุมตัวเองไม่ได้
โชฮงขมวดคิ้ว ท่าทางที่เธอส่ายหัวไปมาและชื่นชมต้นขาของซอลจีฮูนั้นดูไม่น่ามองเอาเสียเลย
“คุณป้าแน่ใจนะว่าไม่สบาย?”
สุดท้ายเธอก็ถามออกมาอย่างเปิดเผย
“ครับ/ค่ะ? อ้อ ตอนนี้ผม/ดิฉันสบายดีแล้วเพราะเรื่องนี้ครับ/ค่ะ”
ซอ ยูฮุย ยกมือซ้ายขึ้นโดยที่ยังคงหลับตาอยู่ แหวนมรกตบนนิ้วของเธอเปล่งประกายเจิดจ้า อวดความงดงามของมัน
โชฮงโน้มตัวไปข้างหน้าเพื่อดูให้ใกล้ขึ้น
“นั่นอะไร? แหวนเหรอ?”
“ใช่!”
ซอ ยูฮุย กางนิ้วมือออก
“จีหูให้ฉันมานะ~”
ดูเหมือนเธอจะกำลังโอ้อวด ท่าทางที่เธอโบกมือราวกับว่าเธอกำลังอวดให้ทุกคนเห็น
“เขาบอกว่ามันเป็นของขวัญและสวมแหวนให้ฉันด้วยตัวเอง”
เพื่อความเข้าใจที่ถูกต้อง แหวนวงนั้นสวมอยู่ที่นิ้วนางข้างซ้ายของเธอ
อึนยูริเหลือบมองซอยูฮุย จากนั้นเธอก็มองแหวนที่นิ้วนางข้างซ้ายของตัวเองก่อนจะถอนหายใจและส่ายหัว
“แล้วมันคืออะไรล่ะ?”
“นี่คือวัตถุโบราณที่บรรจุพลังศักดิ์สิทธิ์มหาศาล”
ซอล จีฮู ตอบเมื่อโชฮงถามด้วยสีหน้าไม่แน่ใจ
“ท่านบิชอปได้รับแหวนวงนี้จากลักซูเรีย-นิมตอนที่ท่านเลเวล 6 แล้ว ยูฮุย นูน่าอาจจะพลังศักดิ์สิทธิ์หมดระหว่างทางใช่ไหมคะ แหวนวงนี้จะช่วยแก้ปัญหานั้นได้ น่าจะไม่มีปัญหาอย่างน้อยสิบวันค่ะ”
“อ๋อ เข้าใจแล้ว…”
โชฮงพยักหน้าก่อนจะมองซ้