ในขณะเดียวกัน เพ่ยอิงนั่งอยู่ในห้องมองหลี่ถังด้วยสายตาเจ้าเล่ห์ ก่อนจะกระซิบกระซาบระบายความในใจเกี่ยวกับเรื่องของอันจิ่วเม่ยและหลี่เจียเฟิ่งเธอเล่ารายละเอียดอย่างละเอียดยิบทุกเรื่อง หวังให้หลี่ถังเกลียดและมองทั้งสองคนเป็นศัตรูหลี่ถังฟังอย่างตั้งใจ แต่ขมวดคิ้วแน่นจนเป็นปมทำหน้างงราวกับไก่ตาแตก“พวกเขาเป็นอาสามกับอาสะใภ้ของผมเองนะ จะให้เกลียดได้ยังไง? พวกเขาก็ใจดีจะตาย ทุกครั้งที่มาเยี่ยมยังเอาขนมอร่อย ๆ มาให้ผมเลย”สมองของหลี่ถังเริ่มปั่นป่วน อาสามของเขา แม้จะทำหน้าดุแต่ก็เคยมีท่าทีใจดีกับเขาอยู่บ่อยครั้ง ทำไมภรรยาของเขาถึงเกลียดอาสามนักล่ะ?เพ่ยอิงเห็นท่าทีลังเลก็โมโหทันที ตวาดเสียงดังลั่น “ฉันบอกให้เกลียดก็ต้องเกลียดสิ! คราวหน้าเจอหน้า ให้ถ่มน ้าลายรดหัวพวกเขาซะ เข้าใจไหม!?”หลี่ถังอ้าปากค้าง ตาเบิกกว้างด้วยความตกใจ ไม่รู้จะตอบโต้อย่างไร นิ่งเงียบไปนานราวกับรูปปั้น
เพ่ยอิงไม่หยุดแค่นั้น เธอขู่อีกรอบด้วยน ้าเสียงดุดัน “ถ้านายไม่ทำตามที่ฉันบอก ฉันจะทิ้งนายไปแต่งงานกับคนอื่นซะ!”คำขู่ของเพ่ยอิงทำให้หลี่ถังถึงกับหน้าซีด รีบพยักหน้าอย่างรวดเร็วเหมือนลูกหมาที่แสดงความจงรักภักดี “ภรรยาจ๋า! ผมจะเชื่อฟังคำสั่งของภรรยาทุกอย่างเลยครับ อย่าโกรธผมนะ!”เพ่ยอิงมองหลี่ถังที่ตัวสั่นด้วยความกลัว เธออดไม่ได้ที่จะยิ้มมุมปาก รู้สึกสบายใจขึ้น เมื่อเห็นว่าสามารถควบคุมเขาได้หากเธอทำให้หลี่ถังเชื่อฟังตนเอง ชีวิ
