ต้องไปหาลี่เฟยที่บ้านตระกูลหลี่ แม้ว่าความสัมพันธ์ของพวกเธอจะย ่าแย่แค่ไหน แต่ลี่เฟยก็ยังเป็นความหวังเดียวที่เหลืออยู่ของเธอซื่อหงสูดหายใจลึก ๆ รวบรวมความกล้า ก่อนจะเริ่มออกเดินไปตามถนนดินแคบ ๆ มุ่งหน้าสู่บ้านตระกูลหลี่ เธอไม่รู้ว่าลี่เฟยจะยอมช่วยเธอหรือไม่ แต่เธอก็ไม่มีทางเลือกอื่นขณะที่เธอเดินไป ความกังวลและความหวังต่อสู้กันอยู่ในใจของเธอ เธอหวังว่าลี่เฟยใจอ่อนและยอมช่วยเหลือเธอ แต่ในขณะเดียวกัน เธอก็กลัวว่าความโกรธและความขัดแย้งในอดีตจะทำให้ลี่เฟยปฏิเสธที่จะช่วยเหลือเธอเมื่อมาถึงหน้าประตูบ้านตระกูลหลี่ ซื่อหงรู้สึกถึงหัวใจที่เต้นรัวในอก เธอยกมือขึ้นเคาะประตูไม้อย่างลังเล เสียงเคาะดังก้องในความเงียบของบริเวณนั้น
ไม่นานนัก ประตูก็เปิดออก เผยให้เห็นใบหน้าของลี่เฟย แต่ทันทีที่ลี่เฟยเห็นว่าเป็นซื่อหง สีหน้าของเธอก็เปลี่ยนไปในทันทีลี่เฟยทำหน้าบึ้งตึง ริมฝีปากเม้มแน่น ดวงตาฉายแววไม่พอใจอย่างเห็นได้ชัด เธอพยายามจะปิดประตูใส่หน้าซื่อหงทันที แต่ซื่อหงที่คาดการณ์ปฏิกิริยานี้ไว้แล้วก็รีบคว้าขอบประตูไว้ได้ทัน“สหายลี่!” ซื่อหงร้องตะโกน น ้าเสียงของเธอผสมผสานระหว่างความสิ้นหวังและความมุ่งมั่น“ฉันยอมแตกหักกับแม่สามี เพื่อเธอเลยนะ! แต่ตอนนี้ฉันเดือดร้อน เธอกลับไม่ยอมช่วยฉัน ฉันหมดหนทางแล้วถึงได้มาหาเธอ ช่วยฉันสักครั้งเถอะ ฉันจะตอบแทนเธอแน่นอน!”ลี่เฟยชะงัก แต่ยังคงพยายามจะปิดประตู ซื่อหงรู้ว่านี่
