ประตูกว้างขึ้น
ลี่เฟยมองซื่อหงด้วยสายตาเย็นชา น ้าเสียงของเธอเรียบเฉยไร้อารมณ์ขณะกล่าวต่อรอง “ถ้าเธอทำได้ ฉันจะไม่เรียกเงินคืน แต่ถ้าล้มเหลว เธอต้องคืนทุกหยวน รวมทั้งที่ฉันให้ไปก่อนหน้านี้ด้วย!”น ้าตาคลอเบ้าของซื่อหง เธอพยักหน้ารัว ๆ ยอมรับข้อตกลงโดยไม่ลังเล ในใจนึกถึงใบหน้าน่ารักของลูกชาย เธอพร้อมเสียสละทุกสิ่งเพื่อเขา แม้กระทั่งศักดิ์ศรีของตัวเองลี่เฟยล้วงกระเป๋า ควักธนบัตร 100 หยวนออกมาสองใบ ยื่นให้ซื่อหงอย่างไม่ใยดี ความน้อยใจแล่นปราดในใจของซื่อหง แต่ด้วยสถานการณ์คับขัน เธอรีบคว้าเงินไว้แน่น ก่อนจะผละจากไปอย่างรวดเร็วระหว่างทางเข้าเมือง ซื่อหงครุ่นคิดถึงสถานการณ์อันเลวร้ายเธอสาปแช่งอันจิ่วเม่ยนับพันนับหมื่นครั้งในใจ ‘นังตัวดี แกต้องได้ชดใช้!’ ความแค้นและความเจ็บปวดเดือดพล่านอยู่ในอกแต่แล้ว เมื่อไปถึงที่หมาย ความจริงอันน่าตกใจก็เปิดเผย! อันตงหยางไม่ใช่แค่ขโมยธรรมดาแต่ยังทำร้ายคนบาดเจ็บสาหัสค่าเสียหายรวมกว่า 300 หยวน!ซื่อหงรู้สึกเหมือนถูกสายฟ้าฟาด โลกทั้งใบหมุนคว้างรอบตัวเธอจะหาเงินมากมายขนาดนั้นได้จากที่ไหน? และจะเกิดอะไรขึ้นกับลูกชายของเธอ?
ซื่อหงยืนนิ่งราวกับถูกสาปให้กลายเป็นหิน ความช็อกแล่นปราดไปทั่วร่าง เธอจะหาเงินที่ไหนมาจ่าย? 300 ร้อยหยวน… ตัวเลขนั้นดูมหาศาลราวกับภูเขาสูงตระหง่านที่เธอไม่มีวันปีนข้ามได้โชคชะตาช่างโหดร้ายนัก! แม้ซื่อหงจะยืมเงินมาสองร้อยหยวนแล้ว แต่มันก็เป็น
