อันจิ่วเม่ยกลับนอนหลับไปด้วยความตื่นเต้น ในที่สุดเธอก็เข้ามาในมิติอีกครั้งภายในโกดังขนาดมหึมา เต็มไปด้วยข้าวของมากมาย ทั้งของใหม่ของเก่า อาหาร เสื้อผ้า ของใช้สารพัด อันจิ่วเม่ยดีใจจนหัวเราะคิกคักออกมาเสียงหัวเราะทำให้หลี่เจียเฟิ่งสะดุ้งตื่น เขาลืมตาขึ้นมาเห็นภรรยาสาวกำลังตื่นเต้นจนผ้าห่มหลุด แสงจันทร์สาดส่องผ่านผ้าม่านมากระทบผิวขาวนวลของเธอแม้จะเป็นสามีภรรยากันแล้ว แต่หลี่เจียเฟิ่งก็ยังคงสุภาพ เขาลุกขึ้นห่มผ้าให้เธออย่างแผ่วเบา แต่ก็อดไม่ได้ที่จะมองใบหน้ายิ้มละไมของเธอขณะหลับอีกครั้ง
ดวงตาดำล ้าลึกมองหญิงสาวบนเตียงอย่างอ่อนโยน มุมปากยกยิ้มจาง ๆ ก่อนจะผละออกจากเตียงแล้วล้มตัวลงนอนบนที่นอนของตัวเองรุ่งเช้า อันจิ่วเม่ยตื่นแต่เช้าเพื่อทำบะหมี่น ้าให้หลี่เจียเฟิ่งตามสัญญา เธอปรุงอย่างตั้งใจ ใส่เส้น ปรุงน ้าซุป โรยต้นหอม แถมไข่ดาวอีกหนึ่งฟอง ได้บะหมี่น ้าไข่ดาวธรรมดา ๆ แต่เต็มไปด้วยความตั้งใจ“หลี่เจียเฟิ่ง มากินบะหมี่ก่อนไปหาคนขุดฐานรากนะคะ ฉันจะไปดูที่ดินหน่อย เราแยกกันทำงานจะได้เข้าเมืองเร็ว ๆ ”อันจิ่วเม่ยร้องเรียกหลี่เจียเฟิ่งที่อยู่นอกบ้าน พร้อมกับต้มบะหมี่เพิ่มอีกสองชามสำหรับตัวเองและคุณย่าหลี่เจียเฟิ่งเดินเข้ามาพยักหน้ารับ แล้วจัดการบะหมี่ตรงหน้าอย่างเงียบ ๆ ราวกับนักรบผู้หิวโหยยุคนี้ทุกบ้านลำบาก ปกติคงไม่กล้าใช้น ้ามันมากขนาดนี้ แต่ตั้งแต่หลี่เจียเฟิ่งมาอยู่ เขาก็สังเกตว่าอันจิ่ว
