“พ่อ อย่ายอมเด็ดขาดนะ! แล้วต่อไปเราจะอยู่กันยังไง!”เสียงร้องอย่างตื่นตระหนกดังขึ้นจากคู่สามีภรรยาบ้านคนโตราวกับฟ้าผ่าลงกลางบ้าน อวี้หลันสะใภ้รองตะกูลหลี่ก็อ้าปากจะพูดอะไรสักอย่าง แต่ถูกหลี่ฉีหมิ่นสามีของตนคว้าแขนไว้ทันชิวหรงถอนหายใจเฮือกใหญ่ เธอรู้ดีว่าเรื่องจะลงเอยแบบนี้เพราะอะไรก็ตามที่หลี่เจียเฟิ่งต้องการ เขาก็มักจะได้เสมอ แต่ถึงอย่างนั้น เธอก็ต้องฉวยโอกาสนี้เรียกร้องผลประโยชน์เพิ่ม ไม่งั้นชีวิตต่อจากนี้คงจะลำบากเอาการหลายปีที่ผ่านมา ครอบครัวของพวกเขาพึ่งพาเงินช่วยเหลือจากหลี่เจียเฟิ่งมาโดยตลอด ส่วน หลี่ฉีหมิ่นก็รับจ้างทำงานไม้เป็นรายได้เสริมทำให้พวกเขากลายเป็นครอบครัวที่ร ่ารวยที่สุดในหมู่บ้าน การจะเปลี่ยนจากชีวิตสุขสบายมาสู่ความยากลำบากนั้นไม่ใช่เรื่องง่ายต้องวางแผนให้รอบคอบเมื่อหลี่เฉินฟู่เห็นลูกชายคนที่สามของตนกำลังจะพูดอะไรบางอย่าง เขาก็พูดแทรกขึ้นมาทันที “เดือนละหกหยวนน่ะน้อยไปต้อง 15 หยวน ฉันกับแม่ของแก คนละ 15 หยวน”คำพูดนั้นทำเอาทุกคนในงานสูดปากเฮือก! คนละ 15 หยวน?นั่นหมายความว่าเดือนหนึ่งก็ 30 หยวนแล้ว! ทั้ง ๆ ที่คนงานทั่วไป
เดี๋ยวนี้ยังได้แค่ 25 หยวนต่อเดือน แต่คู่สามีภรรยาแก่นี่กลับเรียกร้องถึง 30 หยวนเลย ช่างโหดร้ายจริง ๆทุกสายตาจับจ้องไปที่หลี่เจียเฟิ่ง อย่างลุ้นระทึก คาดว่าเขาจะต้องปฏิเสธแน่ ๆ แต่ไม่มีใครคาดคิดว่าเขาจะตอบรับอย่างไม่ลังเลเลยสักนิด“ได้” หลี่เจียเฟิ่ง
