ปก่อน ยังไงเสียเขาก็เป็นบ่อเงินบ่อทองของเราแล้วค่อยปรึกษาหารือกับคนอื่น ๆ ทีหลัง”ลี่เฟยที่แอบฟังอยู่ข้างประตูกำมือแน่น เธอยอมเสียเงินตั้ง 30หยวน เพื่อซื้อตัวอันจิ่วเม่ยให้มาแต่งงานกับหลี่ถังแต่สุดท้ายกลับเสียไปให้คนอื่นแบบนี้ เป็นเรื่องงที่น่าโมโหจริง ๆ“ลี่เฟย เธอจะมาร้องไห้อะไร เธอโง่เอง!” ชิวหรงด่าลูกสะใภ้ที่ทำตัวโง่ นอกจะเสียทั้งเงิน และภรรยาหลานชายไม่พอ ยังทำให้หลี่เจียเฟิ่งมาแต่งงานอีก มันจะโง่เกินไปแล้ว!
ลี่เฟยได้แต่กล ้ากลืนความเจ็บใจ แม้จะรู้ตัวว่าพลาดที่โดนหลอกแต่จะให้ทำยังไงได้ ในเมื่อลูกสะใภ้ในอนาคตกำลังจะกลายเป็นน้องสะใภ้ซะอย่างนั้น!“แล้วสินสอดที่หนูจ่ายไปตั้ง 30 หยวนล่ะ! พ่อกับแม่ต้องให้น้องสามีเอาคืนมานะ!” เธอประกาศกร้าวชิวหรงมองลี่เฟยตาขวาง “ครอบครัวเดียวกันแท้ ๆ แต่มาพูดเรื่องเงินทอง! เงินนั่นก็เงินลูกชายฉันส่งมาไม่ใช่รึไง! ห้ามพูดเรื่องนี้อีก ไม่งั้นฉันจะตีเธอให้ตายคามือฉันเอง!”ลี่เฟยสะดุ้งโหยง ได้แต่เก็บความไม่พอใจเอาไว้ เดินกระฟัดกระเฟียดออกไปชิวหรงมองตามอย่างเหยียดหยาม “นังลูกสะใภ้ไม่เอาไหน!”การแต่งงานสายฟ้าแลบของลูกชายคนที่สามทำเอาคนในตระกูลหลี่วุ่นวายไปหมดแสงแดดอ่อน ๆ สาดส่องทั่วผืนฟ้าในยามเช้าวันใหม่ ท่ามกลางภาพอันจิ่วเม่ยที่วิ่งหน้าตั้งไปที่ปากทางเข้าหมู่บ้าน เสมือนนักวิ่งระยะสั้นกำลังทุ่มสุดตัวเพื่อคว้าเหรียญทอง“สายแล้ว ๆ ” อันจิ่วเม่ยร้องเสียงดังขึ้นอย่างต
