หน้าของอีกฝ่ายไว้ไม่ให้ขยับหนีไปได้ริมฝีปากบางของอันจิ่วเม่ยประกบลงบนริมฝีปากของเขาอย่างรวดเร็วดวงตาชายหนุ่มเบิกกว้างขึ้นด้วยความตกใจ เขารู้สึกถึงของเหลวรสชาติขมกำลังไหลลงสู่ลำคอของตนเอง เมื่อได้สติมือหนาก็ผลักเธอออกอย่างรวดเร็วก่อนหน้านี้ราวห้านาที หลี่เจียเฟิ่งกลับมาถึงบ้านก็ได้ยินเสียงเอะอะโวยวายดังมาจากด้านใน คล้ายว่าจะเกิดเรื่องไม่ดีขึ้นจึงรีบเปิด
ประตูเข้ามาดู แต่ไม่คาดคิดเลยตนเองจะถูกหญิงแปลกหน้าจู่โจมอย่างอุกอาจโดยที่เขาไม่ทันตั้งตัวความสับสนและความโกรธแล่นเข้ามาในหัวของหลี่เจียเฟิ่ง แต่ก่อนที่เขาจะทันได้เอ่ยถาม สถานการณ์ตรงหน้าก็ยิ่งทำให้เขาตกตะลึงขึ้นไปอีก“ฉันจะแต่งงานกับเขา!” อันจิ่วเม่ยประกาศกร้าวด้วยสีหน้าจริงจัง“หา!?”ทั้งซื่อหง ลี่เฟย กระทั่งหลี่เจียเฟิ่งต่างก็อ้าปากค้างด้วยความตกใจเธอจะแต่งงานกับหลี่เจียเฟิ่ง?“กะ… แก… แกว่ายังไงนะ?” ซื่อหงเอ่ยถามด้วยน ้าเสียงแลดูสับสน“ฉันบอกว่าฉันจะแต่งงานกับหลี่เจียเฟิ่ง”หญิงวัยกลางคนหัวเราะเยาะเย้ยออกมา “ฮึฮึฮึ! คนอย่างแกน่ะเหรอ จะแต่งงานเจียเฟิ่ง?”อันจิ่วเม่ยกระตุกรอยยิ้มท้าทาย “เฮอะ! คนอย่างฉันนี่แหละจะเป็นภรรยาของหลี่เจียเฟิ่ง!” ก่อนจะพูดต่อ “นับจากนี้ฉันจะไม่ยอมให้พวกคุณทำเรื่องชั่ว ๆ แบบนี้กับฉันอีกแล้ว! ไม่อย่างนั้นฉันจะแจ้งตำรวจจับพวกคุณให้หมด”
ซื่อหงขมวดคิ้วด้วยความไม่พอใจ เธอไม่คิดว่าอันจิ่วเม่ยจะกล้าประกาศแต่งงานกับหลี่เจ
