งอาร์คัส”
“เข้าใจได้ครับ ลองดูสิครับ มันไม่ใช่ไฟหรือดิน น้ำกับลมก็อ่อนไปหน่อย แต่ผมได้กลิ่นอากาศชัดเจนเลยครับ”
“นั่นหมายความว่าเธอสามารถทำสัญญากับวิญญาณแห่งอากาศได้ใช่ไหม?”
“ฉันไม่แน่ใจ.”
ไทฮียักไหล่
“ไม่ทราบว่าบรรพบุรุษของคุณคนใดคนหนึ่งเป็นนางฟ้าหรือเปล่าคะ?”
“ฉันไม่คิดอย่างนั้น เรามาจากโลกที่แตกต่างกัน”
“ถ้าอย่างนั้นฉันก็ไม่แน่ใจจริงๆ ว่าวิญญาณจะชอบเธอหรือเปล่า… แต่ไม่ต้องกังวลไปหรอก”
ไทฮีหันกลับไปมองต้นไม้โลกด้วยรอยยิ้ม
“ท่านปรมาจารย์ต้นไม้โลก โปรดส่งพวกเขาทั้งสองไปยังแดนวิญญาณ”
ราวกับเป็นการตอบรับคำขอของไท่ฮี กิ่งไม้กิ่งหนึ่งก็ร่วงลงมาจากฟ้า
มันจิ้มไปที่มาร์เซล กิโอเนียและอี ซอล-อา ก่อนจะม้วนตัวและก่อตัวเป็นเครื่องหมายคำถาม
“ไม่ค่ะ วันนี้เขาไม่อยู่ ฉันได้ยินมาว่าเขายุ่งอยู่”
กิ่งไม้โน้มลงมา
ไทฮีหัวเราะอย่างมีลีลา แล้วจึงพูดต่อ
“แต่เขาขอให้เราช่วยทำสิ่งนี้ให้เขา คุณช่วยพาเด็กสองคนนี้ไปพบท่านลอร์ดอีอาได้ไหม?”
ซsss. กิ่งก้านของต้นไม้โลกสั่นสะเทือน
จากนั้น กิ่งไม้สองกิ่งก็ร่วงลงมาพันรอบตัวของมาร์เซล กิโอเนียและอี ซอล-อา
“เยี่ยมเลย ดูเหมือนว่าท่านผู้นำแห่งต้นไม้โลกจะส่งท่านไปยังแดนวิญญาณทันที ท่านพร้อมหรือยัง?”
“ใช่.”
“ขอให้เดินทางปลอดภัย ปกติแล้ว คุณจะต้องท่องไปในโลกวิญญาณสักสองสามวันเพื่อหาวิญญาณที่จะทำสัญญาด้วย แต่ก็มีโอกาสที่ท่านลอร์ดอีอาจจะช่วยคุณได้”
“ขอบคุณ.”
อีซอลอาสำรวจร่าง
