สิ่งที่ซอล จีฮูเห็นครั้งแรกเมื่อลืมตาขึ้นมาคือ ก้อนหินขนาดใหญ่
ก้อนหินขนาดมหึมาที่เติบโตจนมีขนาดเท่าบ้านหลังหนึ่งปรากฏอยู่ตรงหน้าเขา
ในขณะนั้น แบคแฮจูซึ่งยืนอยู่ตรงหน้าเขาอย่างเหม่อลอย ก็เหยียดแขนซ้ายออกไปด้านข้าง
ที่น่าประหลาดใจคือ ก้อนหินเคลื่อนที่เองราวกับว่ามันติดอยู่กับมือของแบคแฮจูจากระยะไกล จากนั้นมันก็กลิ้งลงมา
หลังจากนั้นสายตาของซอลจีฮูจึงกลับมามองเห็นชัดเจนอีกครั้ง
ซอล จีฮูถึงกับหยุดหายใจด้วยความประหลาดใจกับทักษะที่แบค แฮจูแสดงออกมา
แต่แล้วเขาก็ตกตะลึงจนพูดไม่ออกเมื่อเห็นสิ่งที่อยู่ตรงหน้า
แบคแฮจูก็เช่นกัน ดวงตาของเธอเบิกกว้างด้วยความไม่เชื่ออย่างสุดซึ้ง
เพราะว่าชายที่นั่งอยู่บนแท่นบูชาบนยอดเขา กอดอกและมองลงมาด้วยท่าทางเย่อหยิ่งนั้น…ไม่ใช่ใครอื่นนอกจากซอล จีฮู
แบ็กแฮจูสะบัดศีรษะไปด้านข้างอย่างรวดเร็ว
เมื่อเห็นซอลจีฮูยืนเหม่ออยู่ด้านหลัง เธอจึงหันกลับไปมองยอดเขาอีกครั้ง
ไม่ว่าจะมองกี่ครั้ง ก็เห็นซอล จีฮูสองคนอยู่ดี
หลังจากพูดไม่ออกอยู่ครู่หนึ่ง แบคแฮจูก็ได้สติและสังเกตเห็นความแตกต่างเล็กน้อยระหว่างซอลจีฮูที่ยืนอยู่ด้านหลังเธอและซอลจีฮูที่นั่งอยู่บนแท่นบูชา
ใบหน้าและรูปลักษณ์ภายนอกของพวกเขานั้นเหมือนกัน…แต่บรรยากาศภายในกลับแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง
มีคำกล่าวว่า บุคลิกภาพของแต่ละบุคคลสะท้อนออกมาจากใบหน้าของเขา
ซอล จีฮูที่แบค แฮจูรู้จักนั้นเป็นคนที่เหมาะกับรอยยิ้มสดใส ความขี้เล
