ภายในห้องนั้น หญิงคนหนึ่งนั่งอยู่บนเตียง จ้องมองไปในอากาศอย่างหมดหวัง
ดูเหมือนเธอจะไม่รู้ตัวว่ามีน้ำลายไหลหยดลงมาจากปากที่อ้าอยู่ และดูเหมือนจะมีอาการป่วยทางจิต
ซอล จีฮู มองตามสายตาของจาง มัลดงเข้าไปในห้องที่โล่ง และขมวดคิ้ว
คนไข้คนนั้นดูคุ้นหน้าคุ้นตาอย่างประหลาด
เขารู้สึกได้ว่าเคยเห็นเธอที่ไหนมาก่อน
“จูเลียน คลารา”
จางมัลดงอ่านชื่อของเธอจากแฟ้ม
‘อ่า’ ซอล จีฮูครางในใจ
“ฉันเชื่อว่าเธอเป็นเพื่อนร่วมทีมของซามูเอล… คุณจำเธอได้ไหม?”
ซอล จีฮู พยักหน้าโดยไม่รู้ตัว
“ในเอกสารระบุว่าเธอเสียชีวิตขณะอยู่ที่ระดับ 2 เธอใช้เวลาประมาณเจ็ดเดือนในอีกมิติหนึ่ง”
“แค่เจ็ดเดือนเองเหรอ?”
“เธอเป็นหนึ่งในผู้โชคดี”
จางมัลดงเน้นย้ำ
“อย่างที่คุณบอก เธอไม่ได้ตัดสินใจทำอะไรที่รุนแรงเพราะเวลาที่เธออยู่ในแดนสวรรค์นั้นค่อนข้างสั้น แต่เธอก็ไม่ได้สบายดีเสียทีเดียว โรคทางจิตเป็นสิ่งที่น่ากลัว มันเติบโตอย่างรวดเร็วและกัดกินผู้ป่วยจากภายใน”
“…”
“อย่างไรก็ตาม… มันขึ้นอยู่กับแต่ละบุคคลจริงๆ”
มันเป็นช่วงเวลานั้น
เสียงดังฉับพลันทำให้จางมัลดงหยุดชะงัก
เสียงดังมาก แต่คลาร่ากลับไม่แสดงปฏิกิริยาอะไรเลย
ซอล จีฮูรีบวิ่งไปที่ห้องน้ำซึ่งอยู่สุดทางเดิน เพราะเป็นต้นกำเนิดของเสียงดัง
ณ ที่นั้น เขาเห็นชายผิวดำคนหนึ่งนอนอยู่บนพื้น กำลังคร่ำครวญและตัวสั่น
พยาบาลสองสามคนรีบวิ่งไปช่วยชายที่ล้มลงและพยุงเขาขึ้น
ชายคนนั้นตัวสูงแต่ผอมแห้งเหม
