บทที่ 313 – ช่วงเวลาสำคัญ (2)
[ใกล้ถึงเวลาแล้ว]
เสียงฮึกเหิมเคร่งขรึมได้ดังก้องไปทั้งท้องพระโรง
[อีกไม่นานดวงดาวก็จะออกไปจากมิดเดิลเวิลด์]
หลังพูดจบราชินีปรสิตได้กางปีกกระดูดขึ้น ที่ปลายปีกดูสั่นไหวเล็กน้อยเป็นสัญญาณของความตื่นเต้น
[ทุกคนฟัง]
จากนั้นขณะที่ราชินีปรสิตยื่นมือออกไปและกำลังจะพูดอะไรบางอย่าง-
“ขออภัยด้วยท่านราชินีที่เคารพ”
น้ำเสียงแผ่วเบาได้ขัดเธอเอาไว้ ในตอนนี้เองความอ่อนน้อมอันอัปลักษณ์ ความบริสุทธิ์อันโสมม ความเอื้อเฟื้ออันน่าขยะแขยง ความอดทนอันบ้าคลั่ง ต่างก็หันไปมองด้วยความตกตะลึง
จากนั้นพวกเขาก็ต้องตกตะลึงอีกครั้งเมื่อเห็นชายหนุ่มกำลังมองตรงไปที่ราชินี
พูดขัดคำพูดของราชินีผู้สูงส่ง? เหล่าผู้บัญชาการกองทัพทั้งสี่คนที่ได้รับพลังของเทพแห่งคุณธรรมทั้งเจ็ด และกลายมาเป็นข้ารับใช้ของราชินีต่างก็คิดไม่ถึงเลย
“มีเรื่องที่ผมอยากจะรู้อยู่ ผมขอถามได้ไหม?”
มีเพียงแค่ความเมตตาอันบิดเบี้ยวเท่านั้นที่เงยหน้ามองชายที่กำลังพูดอยู่แค่เล็กน้อย
“อวดดี!”
น้ำเสียงสง่างามได้ดังขึ้น แม้ว่าเจ้าของเสียงนี้จะดูเหมือนกับสตรีชั้นสูง แต่ด้วยผ้าห่อศพที่พาดอยู่บนตัวเธอก็ได้ให้บรรยากาศที่มืดมน
นี่คือความอดทนอันบ้าคลั่ง
“ต้องขออภัยต่อองค์ราชินีด้วย โปรดอภัยแก่เผ่าพันธุ์อันต่ำต้อยคนนี้ด้วย”
ด้วยความกลัวว่าราชินีจะพิโรธขึ้นทำให้เสียงของวิญญาณหญิงสาวนี้ดังก้องทั้งท้องพระโรง
แต่ท่าทีของราชินีกลับน่าตกใ
