เคยได้ยินว่าเจียงผิงอันแข็งแกร่งมาก แต่ถานเฉิงก็มิได้คิดว่าเจียงผิงอันจะสามารถคุกคามอะไรเขาได้
มีแต่ต้องมาเผชิญกับตัวเอง จึงตระหนักว่าแท้จริงเจียงผิงอันน่าสะพรึงกลัวเพียงไร
เหล่าเซียนในโลกภายนอกมิอาจเห็นเหตุการณ์ในทะเลโลหิตได้แต่พวกเขาก็สัมผัสปราณจากทะเลโลหิตได้มากขึ้นทุกที
“เจ้านี่น่ากลัวแท้หนอ ประชันเซียนมิเพียงไม่เปลืองปราณ ยังมีปราณเซียนเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ด้วย”
โอวหยางหงอวิ้น เจ้าสำนักเซียนเทียนหลานถ่ายทอดกระแสปราณหาถานเฉิง “ไม่ว่าต้องจ่ายด้วยอะไร ต้องกำจัดเจียงผิงอันให้ได้ เจ้าสำนักผู้นี้จะชดเชยความเสียหายให้เจ้าเอง!”
พลังต่อสู้ของเจียงผิงอันผู้นี้น่าสะพรึงกลัวเกินไป แม้จะมิอาจบรรลุเซียน แต่ภายใต้ขอบเขตเซียน ไร้ผู้ใดเทียบชั้นเขาได้เลย
หากเจียงผิงอันอยู่รอดหนึ่งวัน ศิษย์สำนักเซียนเทียนหลานก็มิกล้าเคลื่อนขอบเขตหนึ่งวัน หากเป็นเช่นนี้ต่อไป อำนาจของสำนักเซียนเทียนหลานก็จะถูกกระทบอย่างร้ายแรง
ดังนั้น ไม่ว่าอย่างไร เจียงผิงอันก็ต้องถูกกำจัด
“เจ้าสำนัก ข้าก็อยากจัดการเขานะ แต่เขาเรียนวรยุทธ์เซียนกลืนกินเหนือระดับเซียนสวรรค์ ยากรับมือยิ่งนัก!”
ถานเฉิงอยากกำจัดเจียงผิงอันแลกค่าหัวมาก่อน แต่ขณะนี้ เขาต้องการเพียงหาโอกาสกำจัดอีกฝ่ายเสีย
“เจ้าสำนักผู้นี้ไม่สนว่าเจ้าจะใช้วิธีการใด แต่เจียงผิงอันต้องถูกกำจัด หากเจ้าจัดการเขามิได้ เดี๋ยวเจ้าสำนักผู้นี้จะจัดการเจ้าเอง”โอวหยางหงอวิ้นออกคำสั่งตา
