ละเยื้อบุสีแดงำลังส่องประกายอยู่ตรงหน้าเขา
เร็วมาก!
แต่ที่ยิ่งทำให้เขาตกตะลึงขึ้นไปอีกก็คือโฮมุนครุสได้พุ่งตรงมาหาเขาเหมือนกับกระสุนโดยไม่ได้กระโดดลอยอยู่กว้างอากาศเลย การเคลื่อนไหวแบบนี้มันจะเป็นไปไม่ได้เลยหากขาดความยืดหยุ่นอันน่าเหลือเชื่อ
‘ให้ตายสิ!’
ถึงจะตกตะลึงแต่เขาก็ป้องกันการโจมตีเอาไว้ได้ เขาได้ใช้การคาดเดาการเคลื่อนไหวของมอนสเตอร์ไว้ก่อนเหมือนอย่างฟีโซราทำ และร่างกายของเขาก็ขยับไปเอง
ซ่า!
เขาได้ใช้งานประกายสายฟ้าหลบการโจมตีนี้โดยไม่ต้องมองเลย ในเวลาเดียวกันเขาก็กระโจนไปข้างหน้า พร้อมเหวี่ยงมีดยาวออกไปอย่างสุดกำลังโดยคิดถึงการฝึกหินสีไปแล้ว
ฉับ!
เขาฟันโดน แต่ความรู้สึกที่ส่งกลับมาที่มีเขามันแปลกเหมือนเขาสับลงไปบนเนื้อแช่แข็ง มีดยาวได้ทะลวงหัวกระโหลกของโฮมุนครุสไปจนทะลุถึงด้านหลัง
‘จบแล้วงั้นหรอ…’
ทันใดนั้นซอลจีฮูก็รู้สึกหายนะที่คลืนคลานเข้ามา
มันยังไม่จบ ซอลจีฮูได้รีบลดแขนซ้ายมาที่หน้าอกทันที และแทบจะในเวลาเดียวกันโฮมุนครรุสก็ได้เหวี่ยงแขนเข้าใส่หน้าอกเขา
ผั๊วะ!
“อึก!”
ขณะที่รู้สึกได้ถึงกระดูกที่หักไป สายตาของซอลจีฮูก็เห็นเพียงสีฟ้า กว่าเขาจะได้สติกลับมาร่างกายเขาก็ลอยอยู่กลางอากาศแล้ว หลังจากนั้นไม่นานเขาก็กระแทกเข้ากับหินก่อนจะหยุดลง
“แค่กๆ!”
หลังจากกระแทกกับพื้น ซอลจีฮูก็ได้ไอออกมาอย่างต่อเนื่องพร้อมใบหน้าที่ค่อยๆกลายเป็นเคร่งขรึม ความปวดแสบปวดร้อนได้ปกคลุมทั้งแขนซ้ายเข
