งีมงำ ผู้ทำสัญญาที่ยังคงไม่ยอมรับความจริงได้ผงะถอยไป แต่ว่าขณะที่พวกเขาถอยห่างไปจากศพก็มีขวานอีกสี่เล่มลอยเข้ามาเหมือนเป็นการเยาะเย้
“อ๊ากกก!”
ชายอีกคนได้กรีดร้อง และล้มลงไป บางทีอาจจะเพราะเขาขยับตัวทำให้ขวานพลาดเป้าไปปักอยู่ที่ไหล่ของเขา ถึงชายคนนี้จะยังรอดชีวิตอยู่ แต่เขาก็ต้องนอนดิ้นทุรนทุรายไปกับพื้นด้วยความเจ็บปวด
คราวนี้ทุกๆคนได้เห็นอย่างชัดเจน
“อะ อ๊าาา…!”
และเริ่มจากจุดนี้…
“คะ ใครก็ได้ช่วยด้วย…!”
ฝูงชนได้เริ่มตื่นตระหนกขึ้น
“อ๊ากกกกกก!”
บางคนก็กรีดร้อง
“มะ… แม่…”
บางคนก็ยืนนิ่งทำอะไรไม่ถูก
“…”
บางคนก็ล้มกับพื้นหน้าซีดเผือด
“ชะ ช่วยด้วย! ช่วยฉันด้วยยย!”
และบางคนก็วิ่งหนีเพื่อเอาตัวรอด
ความโกลาหลได้ปะทุขึ้น! ทั้งเสียงกรีดร้อง และเสียงตะโกนได้ดังลั่นไปทั่วทั้งลานกว้างอย่างวุ่นวาย ในเวลาเดียวกันขวานก็ได้ลอยเข้ามาคร่าชีวิตผู้รอดชีวิตไปทีละคน แต่ว่าก็ยังไม่มีใครหาตัวคนขว้างเจอ
ซอลจีฮูหรี่ตาลง
‘อย่างที่คิดเลย’
บทฝึกสอนพิเศษแตกต่างไปจากปกติอย่างสิ้นเชิง ในบทฝึกสอนปกติ ผู้รอดชีวิตจะสามารถซื้อเวลาได้ด้วยการปิดประตูหอประชุม แต่ว่าบทฝึกสอนพิเศษนั้นไร้ปราณี
ด้วยการเริ่มต้นที่่พื้นที่เปิดกว้างทำให้ผู้รอดชีวิตได้ถูกบังคับให้เผชิญหน้ากับแรงกดดันที่ไม่เคยคาดคิดมาก่อนตรงๆ
‘ทำยังไงดีนะ…’
มันสายเกินกว่าจะควบคุมสถานการณ์ได้แล้ว ผู้ทำสัญญาได้ถูกความหวาดกลัวครอบงำจนวิ่งกระจายไปทั่ว แน่นอนว่าซอลจ
