ห้ป้อมปราการไทกอลต้องถูกรื้อตามมาด้วยเมืองอีวา
สำหรับเมืองที่ยังคงอยู่คงเป็นเรื่องของเวลาเท่านั้นที่จะกลายเป็นเท่านั้น
พวกเขาคิดตื้นกันเกินไป
ใครจะไปรู้ว่าวิหารที่อยู่ใกล้เมือง และประตูมิติจะถูกทำลายไปในทันทีที่มีการปิดล้อม?
ไม่มีใครคิดเลยว่าจะมีคนทรยศอยู่มากขนาดนี้ พวกคนทรยศเพียงแต่ไม่ได้ลงมือมาตลอดเท่านั้นเอง
กว่ามนุษชาติจะรู้ตัวมันก็สายเกินกว่าจะทำอะไรได้แล้ว
และในตอนนี้ก็ถึงเวลาที่พวกเขาต้องตอบแทนสิ่งนั้นกลับไป
***
ไกลออกไปในทางของสกีเฮราซาร์ดได้มีควันดำลอยขึ้นมาให้เห็น มันไม่จำเป็นต้องจินตนาการเลยว่าเกิดอะไรขึ้นที่นั่น หากให้พูดก็คือมันได้กลายเป็นนรกอันน่าสยดสยองไปแล้ว
ยุนซอฮุยก็อทบจะถูกลากเข้าไปในนรกนั่นเช่นกัน หากว่าไม่ใช่เพราะชายตรงหน้าเธอเข้ามาแทรกแซง และใช้รอยเลือดของเธอแกะรอยตามมาจนเกือบจะฆ่าความบริสุทธิ์อันโสมมไปได้ เธอก็คงต้องเจอกับชะตากรรมอันน่าเลวร้ายเป็นแน่
ยุนซอฮุยที่มองดูภาพหมอกควันอันเลวร้ายลอยอยู่ทั่วเมืองได้พูดออกมาอย่างสงบ
“ขอบคุณ”
เธอได้พูดต่อด้วยน้ำเสียงอ่อนล้า
“ฉันรอดก็เพราะคุณ”
“เธอพูดมากเกินไปนะ…”
น้ำเสียงแหบแห้งได้ดังเข้าหูของเธอ นี่มันเป็นเสียงที่เย็นชาเหมือนกับน้ำแข็ง
“สำหรับคนทรยศ”
ม่านตาของเธอได้สั่นไหว ยุนซอฮุยได้ก้มหน้าลงและจ้องเขม็งไปที่ชายตรงหน้า
เขาเป็นมนุษยชาติเพียงคนเดียวที่ได้รับการยอมรับจากสหพันธรัฐ ชายผู้ที่ทำผู้บัญชาการกองทัพปรสิตต้องหวาดก
