บทที่ 265 – พิธีเปิดอันงดงาม (2)
“สิงโตทองคำงั้นหรอ?”
หลังจากเงียบอยู่สักพัก คิมฮันนาห์ก็ได้พูดออกมาเป็นครั้งแรก
“เป็นชื่อที่ดีนะ”
“ใช่ไหมล่ะๆ?”
มาเรียได้ดีใจขึ้นเมื่อคิมฮันนาห์ได้เข้าข้างเธอ จากนั้นเธอก็หันไปส่งรอยยิ้มพอใจให้ซอลจีฮู
“ขอถามอีกครั้งให้มั่นใจนะ…”
ตึก ตึก คิมฮันนาห์ได้เดินเข้าไปใกล้มาเรีย และวางมือลงบนหัวของเธอ
“ในตอนที่เธอพูดว่าสิงโตทองคำ เธอหมายถึงสิงโตที่เป็นสัตว์ใช่ไหม?”
“หืม?”
“เธอคงไม่ได้หมายถึงซื้อทองคำสินะ?”
มาเรียได้มองไปที่คิมฮันนาห์ด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง มีอยู่เสี้ยววินาทีหนึ่งที่่ม่านตาของเธอสั่นไหว คิมฮันนาห์ก็ไม่ได้พลาดเช่นกัน
“ชิ”
“อ๊าาา!”
คิมฮันนาห์ได้ดันหัวมาเรียออกไปก่อนจะหันไปหาซอลจีฮู
“…แล้วนายคิดว่ายังไงล่ะ? ฉันควรจะบอกให้นายเลือกระหว่างวัลฮาลากับสิงโตทองคำ”
ซอลจีฮูได้ลังเล พูดตามตรงเขาก็ไม่มั่นใจว่าชื่อนี้มันดีไหม แต่ว่าเขาก็สนใจอยู่เช่นกัน
วัลฮาลา พระราชวังในตำนาน และแดนสวรรค์ที่มีแต่นักรบวีรบุรุษผู้ทรงเกียรติเท่านั้นที่จะเข้าไปได้ภายใต้การนำทางของวาลคีเรีย
สิงโตทองคำ ‘ทองคำ’ ก็สื่อได้ถึงบัญญัติทองคำ และ ‘สิงโต’ ก็ยังสื่อถึงความกล้าหาญและเจ้าแห่งสรรพสัตว์
“วัลฮาลาก็เป็นชื่อที่ดี ไม่มากหรือน้อยเกินไป”
“สิงโตทองคำ ฉันก็ชอบในความเรียบง่ายของมัน สัญลักษณ์ประจำองค์กรก็น่าจะดูดีด้วยเหมือนกัน”
สมาชิกคนอื่นๆต่างก็มีท่าทีตอบรับในแง่บวกเช่นกัน
“อย่างน้อยที่ส
