ี่นางลงจากหลังของจงเซ่อ
“ได้ เจ้าระวังตัวเองด้วย” เหลียนเซียวมู่ตงพูดขึ้น โดยที่เจ้าตัวมองคนที่บาดเจ็บอยู่กับพื้นราวมดปลวก457
‘อันอัน ข้าได้กลิ่นของนางออกมาจากห้องนี้’ กุยเฮยพูดขึ้นเมื่อหนิงอันได้เข้ามาในจวนแห่งนี้อย่างสบายเนื่องจาก
ในตอนนี้นางได้ยินเสียงการต่อสู้ดังอยู่อีกฝั่งคาดว่าคนในจวนน่าจะต้องต่อสู้อยู่กับน้องและสหายเป็นแน่
เรือนที่กุยเฮยพูดถึงเป็นเรือนไม้หลังเล็กดูซอมซ่อ “เจ้าสาม” หนิงอันส่งเสียงเรียกสุนัขป่าที่แอบอยู่บริเวณมุมลับตา แต่ว่าหาได้หลุดรอดจากสายตาของอันอัน
‘เจ้านาย นางอยู่ในนั้น’ กุยเฮยแปลภาษาของสุนัขดำตัวใหญ่ในขณะที่มันเดินออกมาจากมุมมืด458