คิดจะใช้ข้าเป็นดาบ ควรถามข้าก่อนไหม
“อันอัน เกิดอะไรขึ้นข้าเห็นเจ้ามองซ้ายแลขวาเหมือนกำลังหาใครบางคน” เหลียนเซียวมู่ตงผู้มีความช่างสังเกตถามเด็กสาวด้วยความสงสัย เมื่อเห็นว่าเจ้าตัวไม่ค่อยสนใจเรือสินค้าเท่าที่ควรเป็น
หนิงอันจึงได้กระซิบข้างหูของเขาเสียงเบา เพราะเกรงว่าหากมีคนได้ยินอาจจะทำให้คนตื่นตระหนกและจะเป็นการแหวกหญ้าให้งูตื่น
เมื่อเหลียนเซียวมู่ตงทราบเรื่องแม้ภายในจะค่อนข้างเป็นกังวล กระนั้นภายนอกเจ้าตัวก็ยังคงทำตัวปกติหาได้ผิดแปลกแต่อย่างใด ทว่าชายหนุ่มได้กระซิบบอกกับหลินเจ๋ อู่หวี่ในเรื่องนี้เช่นกัน “พวกเจ้าให้คนของเราจับตาคนที่มีความผิดปกติให้ดี”
สองผู้ติดตามหนุ่มพยักหน้ารับคำ จากนั้นพวกเขาก็ค่อยๆ กระจายเรื่องนี้ในหมู่ของตน
“อันอัน เจ้าพาพวกนางไปดูของกันตามปกติเถอะ เรื่องอื่นเอาไว้เป็นหน้าที่ของข้าเอง” เหลียนเซียวมู่ตงพูดขึ้นโดยที่เจ้า417
ตัวก็คาดไม่ถึงเช่นกันว่า แม้จะระวังมากสักเท่าไหร่ แต่ทว่าทวนเปิดเผยหลบหลีกง่าย เกาทัณฑ์ลับยากระวังเพราะหลังจากที่เจ้าตัวพูดจบก็เกิดความวุ่นวายขึ้นภายในตลาดท่าเรือแห่งนี้
“ไฟไหม้! ดับไฟ ช่วยกันดับไฟ” เสียงนี้ตะโกนขึ้นมาจากทางด้านหน้าอีกทั้งยังมีกลุ่มควันสีดำก่อตัวหนาพุ่งขึ้นในอากาศ
“พวกเจ้าระวังตัวให้ดี” เหลียนเซียวมู่ตงกล่าวเสียงเครียดโดยที่เจ้าตัวได้จับข้อมือของหนิงอันกับหมิงหมิงเอาไว้แน่น
บ่าวของผู้ติดตามหญิงสาวทั้งสี่คนต่างก็ระวังเจ้านา
