บทที่ 197 – พาราไดซ์กับโลก (3)
คนที่ออกมาจากประตูไม่ใช่ใครอื่นนอกเสียจากคาซุกิ ซอลจีฮูได้แสดงสีหน้าไม่เข้าใจออกมา
ทำไมคาซุกิถึงได้ออกมาจากบ้านของซอยูฮุยกันล่ะ? ทำไม?
ซอลจีฮูไกด้ยกมือขึ้นและตะโกนออกมา
“คุณคาซุกิ!”
คาซิกิที่กำลังเดินออกมาด้วยสีหน้าเคร่งเครียดได้ชะงักเท้าไปอย่างกระทันหัน หลังจากมองมาทางซอลจีฮูแล้ว เขาก็มองซ้ายขวาก่อนที่จะเดินเข้ามา
คาซุกิได้เหลือบมองมาที่ซอลจีฮู จากนั้นก็หันไปมองจางมัลดง
“ไปที่ไหนมาหรอครับ?”
“พวกเราเพิ่งจะกลับมาจากบาร์น่ะ”
“บาร์… ถ้างั้นก็มีข้อแก้ตัวอยู่สินะครับ ค่อยโล่งใจหน่อย?”
“ข้อแก้ตัว?”
ซอลจีฮูได้ส่งเสียงขึ้นมา คำพูดนี้ได้กระแทกใส่เขาราวกับฟ้าผ่ากลางแข้ง ในเวลาเดียวกันนี้ก็มีความรู้สึกไม่ดีเข้ามาในหัวของเขา
คาซุกิได้พูดขึ้นมาอย่างสงบ
“มีการโจมตีเกิดขึ้น”
“?”
“คุณซอยูฮุยถูกโจมตี”
คาซุกิได้อธิบายสถานการณ์ออกมาอย่างง่ายๆ
“…หืม?”
จากสิ่งที่ได้ยินทำให้ซอลจีฮูพูดไม่ออก
พี่สาวซอยูฮุย… อะไรนะ?
เขาคิดอะไรไม่ออก จู่ๆสมองของเขาก็ขาวโพล่น และคำพูดของเขาก็กลายเป็นติดอ่าง
“อะไรนะ… คุณหมายความว่ายังไง… ถูกโจมตี…”
“ช่วยอธิบายให้เราฟังหน่อยได้ไหม?”
เมื่อจางมัลดงได้ถามออกมาด้วยสีหน้าเคร่งขรึม คาซุกิก็ส่ายหัวออกมา
“ผมก็สับสนเหมือนท่านแหละครับ ผมไม่เคยคิดถึงเรื่องนี้เลย ผมถูกทางราชวงศ์เรียกออกมากลางดึก…”
“แค่บอกสิ่งที่รู้มาก็พอแล้ว”
“…ได้ครับ แต่ว่าข้อมูลที่ผมรู้ก็
