ต้องไม่มีใครเป็นอะไร
‘เฮยเฮยเกิดอะไรขึ้น’ คำถามของสหายคู่พันธะทำให้เต่าตัวน้อยมีสีหน้าหวาดวิตกกระนั้นเจ้าตัวก็ยังคงตอบอย่างตรงไปตรงมา
หนิงอันมีใบหน้าซีดเผือดเมื่อได้ฟัง ‘ข้าจะไปหาท่านพ่อ’และยังไม่ทันที่เจ้าตัวจะเดินเข้าไปบอกมารดาว่าจะไปไหน เสียงเรียกรวมถึงเสียงเคาะประตูหน้าบ้านก็ดังขึ้น
“ท่านอาหญิงหยู น้องห้า” หนิงอันรีบวิ่งไปเปิดประตูทันทีเสี่ยวหมิงก็วิ่งตามพี่สาวไปติด ๆ
“พี่รองเกิดอะไรขึ้น” เด็กหญิงยิ่งคำถามใส่มู่เทาโดยไม่ทันให้เขาได้ตั้งตัว “มีคนมาส่งข่าวมาว่าท่านอาหยูกับฉงฉงติดอยู่ในกองหิมะ” คำพูดของมู่เทา ทำให้หยวนฟานรู้สึกหน้ามืดมือสั่นคล้ายจะเป็นลมหลังจากนางเดินออกมาได้ยินคำพูดของเด็กหนุ่มเข้าพอดี567
โชคดีที่ไป๋หลานอยู่ใกล้จึงได้รับร่างของนางไว้ได้ท่าน “ฮูหยิน!” บ่าวตัวน้อยเรียกนางอย่างตกใจ “ขะ..ข้าไม่เป็นไร” หญิงสาวพยายามตั้งสติแม้ร่างกายแทบจะไม่อาจทานทน
นางพยายามถามกับผู้มาส่งข่าวเสียงสั่น “ติดอยู่นานเท่าไหร่แล้วมีใครช่วยหรือยัง” นํ้าเสียงของนางสั่นอย่างชัดเจนเช่นเดียวกับมือที่กำลังบีบเข้าหากันแน่นจนเห็นข้อนิ้วขาวซีด
“พี่ใหญ่กำลังช่วยอยู่ขอรับ ทว่าเป็นเพราะหิมะยังคงตกอย่างต่อเนื่องจึงทำให้ล่าช้าถึงกระนั้นก็ยังไม่มีใครถอดใจ ตอนนี้ข้าเองก็กำลังจะไปช่วยดังนั้นจึงได้มาบอกพวกท่านเอาไว้ก่อน”จบคำของมู่เทาเจ้าตัวก็กำลังจะจากไป
หนิงอันกับหมิงหมิงต่างมองหน้ากันอย่างรู้ใจเช่นเดียวกับ
