ันอัน”540
ใบหน้าเล็กของหมิงหมิงซีดเผือดเช่นเดียวกับฉู่เกอระยะทางตรงนี้ห่างเกินไปกว่าที่เจ้าตัวจะเข้าไปช่วยศิษย์ตัวน้อยได้เช่นเดียวกับยงเผยมีหรือที่ความประสงค์ของโจรร้ายจะสำเร็จเมื่อหนิงอันพลิ้วกายหลบและใช้พัดในมือปัดธนูดอกนั้นออกไปได้ทำให้วิถีของมันพลาดเป้าไปปักต้นไม้แทนกระนั้นไม่มีใครคาดคิดเมื่อมีลูกศรอีกดอกตามมาติด ๆเจ้าลายผู้อยู่ใกล้น้อยนายมันจึงได้กระโดดเอาตัวเข้าขวางทำให้ลูกธนูดอกนั้นปักกลางลำตัวของมันทันทีเลือดสีแดงฉานพุ่งออกจากบาดแผลก่อนจะเป็นสีดำและตามมาด้วยกลิ่นคาวคละคลุ้งไปทั่วในอากาศ“เจ้าลาย!” อันอันส่งเสียงเรียกเสือโคร่งตัวใหญ่อย่างขวัญเสียเช่นเดียวกับคนที่มองเห็นภาพนี้เด็กหญิงไม่รอช้านางรีบนำยาแก้พิษทุกชนิดใส่เข้าไปในปากของเสือตัวใหญ่ตามด้วยนํ้าตกสวรรค์มื่อไม้สั่น541
นํ้าตาอาบร่องแก้มจนกระทั่งเมื่อเจ้าตัวเห็นว่าลมหายใจของเสือผู้นอนหมอบอยู่กับพื้นเริ่มสมํ่าเสมอความหวาดกลัวจึงคลายลงแววตาของคนตัวเล็กก็เปลี่ยนเป็นเย็นชา “อยากมีเรื่องนักใช่ไหม ได้ข้าจะจัดให้เจ้าหนึ่งถึงสิบ ฉงฉง ฉงต้าจัดการมันซะอย่าให้ตายก็พอ”หลังจบประโยคนี้สัตว์ร้ายทั้งสิบสองตัวรวมกับผู้พูดก็เข้าไปรุมล้อมคนทั้งสามสิบโดยมียงเผยกับชาวบ้านที่เป็นวรยุทธ์ก็พากันเข้าไปช่วยเหลือด้วยส่วนฉู่เกอกับซุยเจิ้นเผิงต่างก็รีบไปดูอาการของเจ้าลายที่กำลังปิดเปลือกตาอยู่เสียงร้องโหยหวนของกลุ่มโจรยิ่งเป็นการกระตุ้นเลือดแห่งการต่
