ือ กุ้งมังกรตัวใหญ่อะไรแบบนี้’ หนิงอันพูดไปก็กลืนนํ้าลายไป‘มันอร่อยไหม’ กุยเฮยถามด้วยความไร้เดียงสาหากอร่อยเขาจะลองดู ‘ข้าเคยทำให้เจ้าผิดหวังอย่างนั้นหรือ’508
ครั้นเมื่อสื่อสารกับสหายจบลงกุยเฮยก็ใช้พลังของตนควบคุมไปยังท้องทะเลเบื้องหน้าเจ้าตัวไม่รู้ว่ามีตัวอะไรกินได้หรือไม่ได้ดังนั้นจึงเรียกทุกอย่างมาอย่างละสองสามตัว (หากกินไม่ได้ก็แค่ปล่อยไม่เห็นยาก) เจ้าตัวคิดโดยที่ไม่รู้ว่าได้ทำให้หนิงอันอกสั่นขวัญแขวนเป็นอย่างยิ่งในขณะที่เด็กทั้งหกกำลังเล่นนํ้ากันอยู่อย่างสนุกสนานหมิงหมิงก็สังเกตเห็นสิ่งที่พุ่งมาทางพวกเขาด้วยความเร็ว “พี่สาวนั่นตัวอะไร”หนิงอันผู้กำลังตั้งใจเก็บหอยอยู่มองไปตามนิ้วสั้นป้อมของน้องชายฉับพลันใบหน้าเล็ก ๆ ของนางก็ซีดขาว“พวกเจ้าขึ้นจากนํ้าเร็ว” จบคำนี้เด็กทั้งหกก็พากันวิ่งขึ้นจากนํ้าโดยไม่ต้องให้พี่สาวพูดซํ้า นํ้าเสียงแตกตื่นของเด็กหญิงทำให้อาจารย์ผู้กำลังดื่มดํ่ากับธรรมชาติลืมตาตื่น“ศิษย์รักเกิดอะไรขึ้น” ฉู่เกอรีบทะยานตัวมาถามศิษย์ตัวน้อยเมื่อเห็นนางมองไปยังท้องทะเลเบื้องหน้าด้วยสีหน้าแสดง509
ความตกใจ ‘เฮยเฮยเจ้ารีบให้ไอ้สองตัวนั้นกลับไปยังทะเลนํ้าลึกเดี๋ยวนี้’‘มันกินไม่ได้หรือ’ กุยเฮยยังคงถามก่อนที่จะทำตามคำบอกของสหาย ‘กินได้ แต่ข้าไม่รู้ว่าจะจัดการมันอย่างไร’ หนิงอันตอบคำถามอย่างจนใจเนื่องจากนางไม่เคยจัดการกับฉลามมาก่อนแต่สำหรับฉู่เกอนั้นแตกต่างเมื่อสายตาของเขามองเ
