ี้379
กลับคืนไปให้เขาแทนข้าด้วย” นํ้าเสียงของหนิงอันราบเรียบเช่นเดียวกับใบหน้าในขณะพูด“ได้ ว่าแต่เจ้าบาดเจ็บตรงไหนหรือไม่” เหลียนเซียวมู่ตงรับปากพลางถามคนตัวเล็กอย่างเป็นห่วง“ข้าปลอดภัยดี พวกเราไปเที่ยวกันต่อเถอะ” นํ้าเสียงอันร่าเริงของเด็กหญิงทำให้องครักษ์ทั้งหกพากันกลืนนํ้าลายลงคออย่างหวาดหวั่น(นางเป็นปีศาจแน่ ๆ เพิ่งฆ่าคนตายยังมีแก่ใจท่องเที่ยวได้) นี่คือความคิดของพวกเขา
หากกุยเฮยรู้ความคิดนี้เต่าตัวน้อยก็คงจะพูดว่า (พวกเจ้าเพิ่งรู้อย่างนั้นหรือหึหึ)
380