น้าเป็นการอนุญาตให้กับนาง ยังความดีใจมาให้หญิงวัยกลางคนผู้นั้นไม่น้อย
หลังจากหนิงอันล้างมือของตนจนสะอาดเด็กหญิงก็เดินมาดูใบหน้าเล็กแดงที่กำลังหลับตาพริ้มอยู่ข้างมารดา‘เฮยเฮยเจ้าอยากเห็นน้องชายไหม’ เต่าตัวน้อยไม่ตอบแต่รีบโผล่หัวเล็กออกมาจากอกเสื้อของเด็กหญิงก่อนที่ดวงตาของเต่าน้อยจะเบิกกว้างมองสิ่งมีชีวิตเล็ก ๆ ที่นอนอยู่ในห่อผ้าเบื้องหน้า‘เด็กน้อยเหตุใดน้องชายของเจ้าช่างน่าเกลียดยิ่ง’ จบคำของเจ้าตัว เต่าเทพก็รีบหดหัวเข้ากระดองทิ้งให้อันอันตกใจกับคำปรามาสของสหายที่มีต่อน้องชายตนในเวลานี้เมื่อหมอทำคลอดเดินออกมาจากห้อง หยูเจียงกำลังจะส่งเงินให้ทว่าเขากลับได้ยินคำพูดเช่นนี้ออกมาแทน209
“นายท่านข้าไม่อาจรับเงินของท่านได้เนื่องจากบุตรสาวของท่านกำลังจะเป็นอาจารย์ของข้า ดังนั้นวันนี้ข้าขอตัวก่อนเอาไว้อีกเจ็ดวันข้าจะมาใหม่” คำพูดของหญิงวัยกลางคนแม้จะไม่ดังมากทว่าในตอนนี้ทุกคนต่างตกอยู่ในความเงียบเพราะไม่อยากรบกวนเด็กแรกเกิดกับมารดาจึงทำให้พวกเขาได้ยินกันจนทั่วไม่เว้นแม้แต่อาจารย์ชราทั้งสอง“ตาเฒ่าศิษย์ของพวกเราไปรับนางคนนั้นเป็นศิษย์เมื่อไหร่กัน” ซุยเจิ้นเผิงกระซิบถามกับสหายคู่ปรับ“ข้าคิดว่าอาจจะไม่นาน เนื่องจากศิษย์รักได้มาถามถึงของที่ใช้สำหรับเย็บแผล เจ้าก็รู้ว่าลูกศิษย์ของพวกเรานั้นเป็นผู้มีความสามารถ”อันอันผู้ยังไม่รู้ว่าด้านนอกเกิดอะไรกำลังดูแลน้องชายของตนอย่างระมัดระวัง เมื่อหยูเจียงเดิ
