งในระหว่างที่สองแม่ลูกกำลังสนทนากันทั้งอันอันและหยวนฟานก็พากันมองไปยังหญิงสาวสี่ห้าคนรวมถึงป้าใหญ่ และป้าสะใภ้รองของเจ้าตัวด้วย
“เจ้าได้กลิ่นเหมือนข้าหรือไม่ ข้าเหม็นยิ่งนักเหตุใดนํ้าผึ้งถึงมีกลิ่นแปลก ๆ ได้กัน” ยังไม่ทันขาดคำของผู้พูด หญิงสาวผู้นั้นก็เดินสาวเท้าเร็วเดินออกไปด้านนอกก่อนที่จะอาเจียนออกมา
‘เด็กน้อยท่านป้าใหญ่ ป้ารอง และหญิงอีกสามคนนางกำลังตั้งครรภ์ข้าสัมผัสได้ถึงสิ่งมีชีวิตเล็ก ๆ’ เสียงเด็กของกุยเฮยสื่อสารกับคู่หูที่ตอนนี้หลังจากได้ยินคำพูดของเต่าตัวเล็ก
สองเท้าของเจ้าตัวก็สาวเท้าอย่างเร่งรีบเดินไปยังหญิงที่กำลังอาเจียนอยู่ ซึ่งก็ไม่ใช่ใครที่ไหนนางเป็นหญิงสาวที่เคยมอบ115
ถุงมือให้กับตนนั่นเอง “ท่านน้าเป็นอย่างไรบ้าง” อันอันลูบหลังให้นางถามอย่างเป็นห่วง
“น้าไม่เป็นอะไรแล้ว” หญิงสาวคนนั้นพูดอย่างอ่อนแรงอันอันจึงได้นำนํ้าตกสวรรค์ใส่จอกนํ้าชาให้นางดื่ม
“ท่านมานั่งพักก่อน ให้ข้าตรวจดูสักหน่อยเถอะ รวมถึงท่านป้าใหญ่ ท่านป้ารองกับท่านน้าอีกสองท่านด้วยนะเจ้าคะ”คำพูดของหนิงอันทำให้เกิดความสงสัยขึ้นในกลุ่มคนทำงานแต่สำหรับหยวนฟานนั้นนางคิดว่าน่าจะเป็นเรื่องมงคลมากกว่าร้ายเจ้าตัวจึงได้นั่งทำงานของตนต่อไปเงียบ ๆ วันนี้แม่สามีของนางไม่ได้มาด้วยเพราะได้ไปเป็นหัวเรือใหญ่ในการทำอาหารเลี้ยงคนงานที่กำลังจะไถที่นาวันนี้“อันอันป้าใหญ่สบายดีนะ จะต้องตรวจด้วยอย่างนั้นหรือ” ฮัวหลินถามหลานสาว
