จุดจบของนางเอกในนิยาย‘เด็กน้อยเจ้าจะรีบไปไหน’ คำถามของกุยเฮยไม่ทำให้หนิงอันหยุดฝีเท้าของตนลง แต่แล้วเมื่อหางตาของนางมองเห็นเป้าหมายเธอจึงได้ผ่อนฝีเท้าเพื่อให้คนตรงหน้าไม่ได้ยิน‘เอาไว้ข้าค่อยบอกเจ้าก็แล้วกันตอนนี้เงียบก่อนนะเฮยเฮยคนดี’ จบคำของหนิงอันเจ้าตัวก็ทำตัวแนบกับกำแพงแห่งหนึ่งซึ่งค่อนข้างลับตา“คุณหนูท่านจะทำอย่างนี้จริงหรือเจ้าคะ ไม่ใช่ว่านายท่านเริ่มเอ็นดูท่านแล้วหรอกหรือหากว่าเรื่องนี้” สาวใช้วัยไม่เกินผู้เป็นนายทักท้วงอย่างเป็นกังวล“เจ้าอย่าขี้ขลาดนักเลยหากข้าได้เป็นถึงพระชายาขึ้นมาฐานะความเป็นอยู่ย่อมต้องดีมากกว่าตอนนี้ คนผู้นั้นมีแต่จะยิ่งดีใจซิไม่ว่า ส่วนเจ้ามีหน้าที่เพียงทำตามที่ข้าบอกก็พอ” คำพูดของผู้เป็นนายวัยเดียวกันพูดขึ้นทั้งสีหน้าและแววตาหาได้กลัวเกรงต่อสิ่งที่ตนตั้งใจจะทำ54
“แต่ว่า คุณหนูรู้ได้อย่างไรว่าองค์ชายผู้นั้นจะเดินทางมาเมืองนี้ละเจ้าคะท่านมั่นใจจริง ๆ อย่างนั้นหรือ” สาวใช้ยังคงแย้ง“ตั้งแต่ที่ข้าถูกฮูหยินใหญ่ทำร้ายเจ้าเคยเห็นหรือว่าข้าคนนี้ทำนายอะไรพลาด” นํ้าเสียงเย่อหยิ่งของนางทำให้สาวใช้พูดไม่ออก“มันก็จริงเจ้าค่ะ แต่เรื่องนี้เกี่ยวกับชีวิตคนเลยนะเจ้าคะและคนผู้นั้นยังเป็นถึง” คำพูดของสาวใช้หยุดลงเพียงแค่นี้เมื่อเห็นสายตาของผู้เป็นนายที่ไม่ว่าจะดูยังไงก็ไม่คล้ายเด็กสิบปี“หากเจ้าไม่พูด ข้าไม่พูดก็ไม่มีใครรู้หรอก อีกอย่างเรื่องนี้ไม่ใช่ว่าจะไม่เกิด เพียงแต
