เรื่องราวที่เกิดขึ้น
‘เฮือกก’
เมื่อเขาลืมตาขึ้นมา ลมหายใจของเขาก็ได้ติดอยู่ที่ลำคอ
สัญชาตญาณของเขามันอยากจะหายใจออกมา แต่ว่าปากของเขากลับเปิดไม่ขึ้น อากาศที่สั่นอยู่ภายในลำคอของเขาได้ค้นหาทางออกอื่น และออกมาผ่านทางจมูก
ฟู่ ฟู่
เมื่อเขาได้หายใจเข้าออกซ้ำๆ ผ่านทางจมูก ในที่สุดหน้าอกของเขาก็คลายตัวลง จากนั้นภาพของโลกที่หมุนวนก็ได้เข้ามาในสายตาของเขา
เขาอยากที่จะสะบัดหัวจากความสับสน แต่ว่าเขาก็ต้องล้มเลิกไปในทันทีที่รู้สึกปวดหัวเหมือนกับถูกผ่าสมอง
มันปวดมากจนเขารู้สึกว่าหากเขาส่ายหัว สมองของเขาก็จะสั่นไปด้วย
ในท้ายที่สุด ซอลจีฮูก็ได้หลับตาที่เขาได้พยายามเปิดขึ้นมาลงไป เพราะว่าโลกที่หมุนเป็นวงกลมมันทำให้เขาเวียนหัว แล้วก็คลื่นไส้
เมื่อความเจ็บปวดที่หัวของเขาหายไป และความปั่นปวนที่ท้องของเขาลดลงไป เขาก็ได้รวบรวมความกล้าลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง
โลกไม่ได้หมุนอีกต่อไปแล้ว เขาได้มองเห็นเพดานที่ไม่คุ้นเคย สายตาของเขาได้เริ่มเพ่งมอง แต่ว่ามันก็ยังยากอยู่ดีที่จะมองว่าสายตาของเขามองภาพได้ปกติ
จะเรียกว่ามันพร่าได้ไหมนะ?
เพดานได้สั่นอยู่เบาๆ เหมือนกับว่าเขากำลังมองขึ้นไปบนโลกจากใต้น้ำ
‘เกิด.. อะไรขึ้น…?’
เขาอยากจะมองไปรอบๆห้อง แต่ว่าหัวของเขากลับไม่ยอมขยับเลยแม้แต่นิด เมื่อเขาได้เริ่มกลอกตาเพราะไม่มีทางเลือก เขาก็ได้เห็นคนที่เขาคุ้นเคย
นั่นก็คือซอยูฮุย
‘พี่สาว…?’
ซอลจีฮูได้ค่อยๆ หลับตาลงไป จากนั้นก็ลืม
