ความเร็วในการดำดิ่งของเย่ชิวไป่นั้นช้ามากจริงๆ
มีคนไม่กี่คนที่เข้ามาในคุนหลุนเทียนฉือแล้วดำลึงมาถึงสามสิบจั้ง (75 เมตร)
แน่นอนว่ามีบางคนที่ไม่สามารถทนต่อแรงกดดันได้ และถอยขึ้นไปสิบจั้ง (25 เมตร)
แต่เมื่อมองลงไปที่หลินเจี่ยและมู่ฉีเฉิงแล้ว พวกเขาอยู่ลึกถึงห้าสิบจั้ง! (125 เมตร)
แน่นอนว่า เย่ชิวไป่ไม่ได้มีความตั้งใจที่จะแข่งขันกับผู้อื่น
สำหรับเขาแล้ว
การบ่มเพาะต้องทำอย่างช้าๆ และมั่นคง
แม้ว่าเจ้าจะสามารถทะลุทะลวงผ่านขอบเขตได้ แต่เจ้ายังต้องระงับมันไว้ จนกว่าเจ้าจะไม่สามารถระงับมันได้อีกต่อไป แล้วค่อยทะลวงผ่านอย่างธรรมชาติ เพื่อทำให้รากฐานเต๋ามั่นคง เมื่อใดที่เจ้าทะลวงผ่านในตอนที่รากฐานมั่นคงที่สุดนั้น มันจะทำให้เส้นทางเต๋าของเจ้าในอนาคตราบรื่นอย่างมาก
อาจกล่าวได้ว่า รากฐานของเย่ชิวไป่นั้นมั่นคงมาก
ในบรรดาศิษย์ทั้งหมดของศาลาเฉาถัง เขามีฐานบ่มเพาะด้อยที่สุดแต่รากฐานเต๋ามั่นคงมากที่สุด
ตอนนี้ ณ ภายในคุนหลุนเทียนฉือ
ความคิดของเย่ชิวไป่ก็คือ ต้องค่อยๆ เบาะเพาะเช่นกันเหมือนกับตอนที่อยู่ภายนอก
ถ้าเขาไม่สามารถปรับตัวเข้ากับแรงกดดันที่นี่ได้อย่างสมบูรณ์ เขาจะไม่ยอมดำดิ่งลงไป!
ในความคิดของเขานั้น
มีวิธีนี้เท่านั้นที่เขาจะสามารถดำดิ่งลึกลงไปจนถึงก้นบึ้งได้
แม้ว่ามันจะใช้เวลานานซักหน่อยก็ตาม
แต่ผลประโยชน์ของมันก็มหาศาลเช่นกัน!
แม้ว่ายิ่งเจ้าดำลึกเข้าไป เจ้าก็ยิ่งรู้สึกกดดันมากขึ้นเท่านั้น
แต่ออ
