เสี่ยวเฮยลอยอยู่กลางอากาศ
เงาเทพมารได้มายังโลกแล้ว และปราณชั่วร้ายสีดำก็มีอยู่ทุกหนทุกแห่ง!
ตอนนี้ท้องฟ้าทั้งหมดดูเหมือนจะเปลี่ยนเป็นสีเทา
ในช่วงเวลานี้
เสี่ยวเฮยเหมือนเทพมารแห่งความชั่วร้ายปรากฎตัว!
เจิ้งหยงฉีกำลังนอนอยู่บนเวทีการแข่งขัน โดยมีเลือดไหลออกมาจากปาก เสื้อผ้าฉีกขาด ทำให้นางรู้สึกอับอายเป็นอย่างมาก!
ทุกคนมองต่างฉากนี้ด้วยความหวาดกลัว
เห็นได้ชัดว่า
เสี่ยวเฮยจะไม่ยอมปล่อยเจิ้งหยงฉีไปง่ายๆ!
เขาอยากจะสังหารนางจริงๆ!
แต่ไม่ว่าอย่างไร นี่ก็คืออาณาเขตของคฤหาสน์เจ้าเมือง!
เขากล้าดียังไง?
หยางเจิ้นฮวยยังให้คำแนะนำที่ดี “เสี่ยวเย่ นี่คืออาณาเขตของคฤหาสน์เจ้าเมือง และเจ้าเมืองเจิ้งหยงอันเป็นผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในเมืองหยุนฉี ถ้าพวกเจ้าทำให้เขาโกรธ แม้แต่ท่านบรรพบุรุษก้ไม่อาจช่วยได้!”
เย่ชิวไป่ส่ายหัวแล้วพูดว่า “อย่ากังวล พวกข้ารู้ตัวว่ากำลังทำอะไรอยู่”
รู้ว่าทำอะไร?
หยางเจิ้นฮวยสะดุ้งเล็กน้อย
เป็นไปได้ไหมที่เย่ชิวไป่ยังคงมีไพ่เด็ดอยู่?
เขาสามารถสู้กับขั้นปลายมหาจักรพรรดิได้งั้นหรือ?
เนื่องจากเย่ชิวไป่พูดเช่นนั้น
หยางเจิ้นฮวยก็หยุดแนะนำทันที
เขารู้ว่าคนอย่างเย่ชิวไป่จะไม่เสแสร้งว่ามีพลังด้วยคำพูดลอยๆ!
ณ ตอนนี้
เจิ้งหยงอันมองดูฉากนี้ด้วยใบหน้าที่ซีดเซียว!
ออร่าปราณของขั้นปลายมหาจักรพรรดิปะทุออกมา แม้ว่าเขาจะไม่ได้ตั้งใจก็ตาม
ในเวลานี้ เขาไม่สามารถควบคุมตัวเองได้แล้ว!
เห็นอย่างได้ชัด
