พุทธองค์สี่คน
และพระพุทธองค์ซึ่งอยู่ในขอบเขตครึ่งก้าวมหาจักรพรรดิก็ล้มลง
เจ้าอาวาสวัดชิงซิน เข้ายึดนิกายพุทธะ
ในเวลาเดียวกัน เขาทำความสะอาด และเปลี่ยนวิธีที่นิกายพุทธะใช้ในการปลูกฝังผู้ศรัทธาในแผ่นดินใหญ่!
การต่อสู้ครั้งนี้ ก็สิ้นสุดลงอย่างเป็นทางการแล้ว
นิกายหยินเจี้ยนซ่ง สำนักชางเต๋า ตระกูลมู่ ตระกูลหลี่ และอีกหลายนิกาย
พวกเขาทั้งหมด เลือกที่จะเป็นกองกำลังที่อยู่ใต้บัญชาของจักรวรรดิหยุนหวง!
ตั้งแต่นั้นมา จักรวรรดิหยุนหวง ก็กลายเป็นผู้ปกครองของเขตแดนทุรกันดาร(หมานฮวง)
แต่ว่า
มีคนบางส่วนรู้ความจริงว่า จักรวรรดิหยุนหวง เป็นเพียงกองกำลังที่แข็งแกร่งที่สุดในแผ่นดินใหญ่ ต่อหน้าคนส่วนใหญ่เท่านั้น
ซึ่งจริงๆ แล้ว.
ผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดก็คือ ศาลาเฉาถัง
ศิษย์คนโต เย่ชิวไป่พัฒนานิกายดาบชิงหยุนในแดนใต้
ศิษย์คนที่สอง หงหยิง เป็นผู้ปกครองจักรวรรดิหยุนหวง
ศิษย์คนที่สาม หนิงเฉินซิน ได้เริ่มต้นนิกายขงจื๊อและเต๋าในภูมิภาคตะวันตกอีกครั้ง และก่อตั้งสำนักจือไจ่
แม้ว่าศิษย์คนที่สี่ เสี่ยวเฮย และศิษย์คนที่ห้าซือเฉิงไม่ได้สร้างกองกำลัง
แต่ความแข็งแกร่ง ก็ไม่ได้อ่อนแอไปกว่าคนอื่นๆ!
แต่ที่สำคัญกว่านั้น หลู่ฉางเซิน
เขาได้รับการยอมรับว่า คืออันดับหนึ่งของโลก!
เขาพลิกโลกด้วยพลังของตนเอง และชนะการต่อสู้!
แม้ว่าศาลาเฉาถังจะมีเพียงแค่หกคน
อย่างไรก็ตาม ก็ไม่มีใครกล้ายั่วยุพวกเขา
เป็นเพราะศาลาเฉาถังมี หลู่ฉางเซิน
