หมู่บ้านตั้งอยู่หลังภูเขา
ภูเขาสูงตระหง่านปกคลุมท้องฟ้าและบดบังแสงอาทิตย์
เฉพาะตอนพระอาทิตย์กำลังจะตกดินเท่านั้นที่จะมีแสงตะวันส่องลงมา
ชื่อของหมู่บ้านได้มาจากแสงระเรื่อตอนพระอาทิตย์ตก
หมู่บ้านหยูฮุย (หมู่บ้านสายัณห์)
นี่เป็นเพียงหมู่บ้านมนุษย์ปถุชน ไม่มีใครสนใจ…
หลู่ฉางเซินพาเสี่ยวเฮยเข้าไปในหมู่บ้าน
ขณะนี้ พระอาทิตย์กำลังตกดิน
แสงระเรื่อของดวงอาทิตย์ตกกระทบที่หมู่บ้านแห่งนี้
อย่างไรก็ตาม ในหมู่บ้านนี้เงียบสงบมาก
เสียงลมพัดใบไม้
เสียงดังกรอบแกรบ
นี่คือเสียงเดียวส่วนใหญ่ในหมู่บ้านแห่งนี้
ค่อนข้างเงียบจนน่ากลัว
หลู่ฉางเซินมองไปรอบๆ
ไม่พบร่องรอยของใครเลย
และอย่างคลุมเครือ สามารถรู้สึกถึงปราณมารได้ด้วยซ ้า!
มันลอยอยู่ในอากาศอย่างช้าๆ
“ที่นี่ไม่มีใครเลยเหรอ?”
หลู่ฉางเซินขมวดคิ้วเล็กน้อย
จิตสัมผัสกวาดไปทั่วหมู่บ้าน
เขาพบอะไรบางอย่าง
มีบ้านอยู่ด้านหน้า
บ้านหลังนี้แตกต่างจากกระท่อมไม้หลังอื่นๆ
มันหล่อจากหิน
สูงถึงสองชั้น
หรือเป็นบ้านดูเพล็กซ์…(บ้านดูแพล็กซ์ เป็นรูปแบบห้องบ้านประเภทหนึ่ง ที่มีการแบ่งพื้นที่ออกเป็น 2 ชั้น โดยส่วนที่เป็นพื้นที่ห้องนอนจะอยู่ด้านบน และด้านล่างจะเป็นพื้นที่ส่วนกลางทำกิจกรรมต่าง ๆ เช่น มุมทำงานห้องนั่งเล่น ห้องครัว และห้องน ้า เป็นต้น)
ดูเหมือนว่าคนที่เคยอยู่ที่นี่ จะเป็นหัวหน้าหมู่บ้านหยูฮุย
ในบ้านหินหลังนี้ หลู่ฉางเซินรู้สึกได้ถึงลมปราณที่แรงกว่าคนทั่วไป
มันน่
