ในวันนี้จ ำนวนผู้ผ่ำนรอบแรก มีดังนี้
ส ำนักชำงเต๋ำหลักจงหยู มีห้ำคนผ่ำน
มีเพียงเจี่ยนเจำเมี่ยนคนเดียว ในส ำนักชำงเต๋ำแดนเหนือ
ส ำนักชำงเต๋ำแห่งแดนตะวันออก ไม่มีผู้ใดผ่ำน
มีคนชื่อหลิงเหอ ส ำนักชำงเต๋ำแห่งแดนแดนตะวันตก ผ่ำน
สมำชิกทั้งห้ำของศำลำเฉำถัง ของแดนใต้ ผ่ำนทั้งหมด
ในขณะเดียวกัน ก็ชนะห้ำอันดับแรกด้วย…
บอกได้ค ำเดียวว่ำกินรวบ…
แสวงหำเต๋ำท่ำมกลำงขุนเขำ
บรรยำกำศของเจตจ ำนงแข็งแกร่งขึ้น
ถ้ำจะบอกว่ำเชิงเขำ เต็มไปด้วยกลิ่นอำยเจตจ ำนงบำงๆ
แต่ในภูเขำเฉียวเต๋ำซำน ก็เต็มไปด้วยเจตจ ำนงในทุกที่!
กฎรอบแรกคือ กำรสื่อสำรกับเจตจ ำนง
แต่กฎในรอบสอง
ก็คือ ต้องอยู่ในภูเขำเป็นเวลำสำมวัน
และท ำกำรเข้ำใจในเจตจ ำนง!
เมื่อทุกคนได้ยินกฎนี้ พวกเขำอดไม่ได้ที่จะผงะ
เข้ำใจเจตจ ำนง?
ในเวลำแค่สำมวันเองเหรอ?
มันจะท ำได้ยังไง!
แม้แต่ศิษย์ของส ำนักชำงเต๋ำหลักจงหยู ก็อดไม่ได้ที่จะส่ำยหัวเมื่อได้ยินกฎนี้
แม้ว่ำจะบ่มเพำะอยู่ในภูเขำเฉียวเต๋ำซำนเป็นเวลำหลำยวัน ก็ยังยำกที่จะเข้ำใจเจตจ ำนง
แต่รอบนี้ ต้องเข้ำใจเจตจ ำนงภำยในสำมวัน มันยำกยิ่งกว่ำ
แต่กฎก็คือกฎ
พวกเขำไม่มีคุณสมบัติที่จะหักล้ำง
เจ้ำส ำนักหยำน ไม่มีทำงเลือกนอกจำกต้องท ำเช่นนี้
ตอนนี้ พวกเขำมีเวลำเหลือไม่มำกส ำหรับส ำนักชำงเต๋ำ
จ ำเป็นต้องเลือกผู้มีพรสวรรค์ที่ควรค่ำแก่กำรบ่มเพำะ ภำยในระยะเวลำเท่ำนี้
ในขณะเดียวกัน ก็เป็นกำรสร้ำงแรงจูงใจให้กับศิษย์ในส ำนักด้วย