ขี้เกียจนะ!
แต่เป็นเพราะว่า ในที่สุดแล้วเส้นทางแห่งการบ่มเพาะนั้น จะต้องเดินด้วยตัวเอง
อาจารย์เพียงแค่ให้คำแนะนำ
นกอินทรีตัวน้อย ต้องโบยบินอย่างอิสระบนท้องฟ้า
ไม่อยู่ภายใต้ข้อจำกัดใดๆ
ได้แต่พึ่งพาด้วยตัวเอง เหมือนนกน้อยที่ค่อยๆ เรียนรู้ที่จะโบกปีกและค่อยๆ ปรับตัวให้เข้ากับการบิน
ด้วยวิธีนี้เท่านั้น ที่เราจะแข็งแกร่งได้
หลู่ชางเฉินเข้าใจความจริงข้อนี้
นั่นคือเหตุผลที่ข้าจะไม่จงใจกระทำสิ่งใด และเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับเรื่องของศิษย์
ตอนนี้ ทุกคนรู้สึกได้ถึงการเปลี่ยนแปลงทางอารมณ์ของหลู่ชางเฉิน
หงหยิงหัวเราะเบา ๆ ลุกขึ้นยืนและกล่าวว่า: “ข้าเกรงว่า เจ้าไม่มีคุณสมบัติที่จะลุกขึ้นมาตั้งคำถามกับอาจารย์ของเรา เพราะยังไงซะเจ้าป็นเพียงคนรุ่นหลังเท่านั้น”
“บางที คนที่อยู่ข้างหลังเจ้าควรถามด้วยตัวเอง”
“แต่ข้าคิดว่า คุณสมบัติของผู้ที่อยู่ข้างหลังเจ้า อาจจะยังไม่พอ”
ชายหนุ่มถือพัด สั่นอยู่ในใจ!
ท้ายที่สุดแล้ว ชายที่อยู่ตรงหน้าเขา คือสิ่งมีชีวิตที่สามารถสังหารผู้แข็งแกร่งในขอบเขตเสมือนเทพได้ทันที และอีกฝ่ายเป็นเพียงภาพฉายเงามายา
เมื่อบุคคลที่มีความแข็งแกร่งเช่นนี้โกรธ เขายังคงรู้สึกสั่นกลัวเล็กน้อย
แต่หลังจากได้ยินสิ่งที่หงหยิงกล่าว
เขาอดไม่ได้ที่จะเยาะเย้ย: “เจ้ามันเป็นกบที่อยู่ก้นบ่อ อาจารย์ของข้า เป็นหนึ่งในมหาอำนาจสูงสุดในอาณาจักรเบื้องบน”
“ส่วนท่านจะทรงพลังขนาดไหน คนในดินแดนป่าเถื่อนจะจินตนาการถึ
