อทั้งสองถือหอกแน่น และเดินไปหาเหลียงเฟิงราวกับเนินเขาขนาดย่อมๆอย่างไรก็ตาม แสงดาบสีเขียวเหล่านี้ ยังคงพุ่งเจาะร่างของหุ่นเชิดเกราะทองมีเสียงดังกราว!
แต่ไม่ได้สร้างความเสียหายให้กับมันสีหน้าของเหลียงเฟิงแข็งค้างขอบเขตของอีกฝ่ายไม่เพียงแต่สูงกว่าเขามากเท่านั้น แต่ร่างกายยังแข็งแกร่งมากอีกด้วยการโจมตีของเหลียงเฟิงสามารถชะลอความเร็วของหุ่นเชิดเกราะสีทองได้เพียงเล็กน้อยเท่านั้น และไม่สามารถสร้างความเสียหายให้กับมันได้มากนักเมื่อเหลียงเฟิงกัดฟัน และต้องการโจมตีอีกครั้ง!จู่ๆในพื้นที่นี้ ก็ถูกปกคลุมไปด้วยเจตจำนงดาบ!เจตจำนงดาบทั้งหมดโจมตีหุ่นเชิดเกราะสีทอง ทำให้ความเร็วของมันช้าลงอีกครั้ง!แรงกดดันของเหลียงเฟิง ลดลงอย่างรวดเร็ว!อาณาเขตดาบ!เหลียงเฟิงรู้ว่า เป็นเย่ชิวไป่ที่เคลื่อนไหวเผชิญหน้ากับหุ่นเชิดเกราะทองตามลำพัง เย่ชิวไป่ยังมีแรงที่จะช่วยเขาได้จะเห็นได้ว่า ช่องว่างระหว่างเขากับเย่ชิวไป่นั้น ห่างกันแค่ไหน!
เหลียงเฟิงยิ้มอย่างขมขื่นในใจของเขา แต่ดาบยาวในมือของเขาไม่หยุดโจมตี เขายังคงใช้ทักษะดาบของเขาเพื่อชะลอหุ่นเชิดเกราะทอง!ตอนนี้ เย่ชิวไป่กำลังถือดาบไม้และยื่นนิ้วออกมาเจตจำนงดาบที่สง่างามในอราณาเขตดาบ กลายเป็นสายน ้าแห่งเจตจำนงดาบดาบในทันทีไหลเข้าหาหุ่นเชิดเกราะทอง!หุ่นเชิดเกราะทองดูเหมือนจะสัมผัสได้ถึงภัยคุกคาม การก้าวไปข้างหน้าก็หยุดลงหอกในมือของมัน พุ่งซัดออกไปปราณหอกขนาดใหญ่ พุ่งเข้