ณ ขณะนี้.ลี่โหยวที่หนีอย่างรวดเร็ว มีอาการบาดเจ็บอย่างเห็นได้ชัดตอนนี้เขาเหนื่อยหอบรูม่านตาขยาย ผิวซีดขาวเห็นได้ชัดว่าตอนเขาได้ใช้พลังของแก่นแท้โลหิต ทำการระเบิดเทพปีศาจ ซึ่งทำให้เขาต้องสูญเสียพลังอย่างมากแต่ถ้าไม่ทำแบบนั้นเชื่อได้เลย เขาอาจเสียชีวิตที่นั่นแน่นอน!อะไรสำคัญกว่ากัน เขาบอกได้ทันที“ทำไมเย่ชิวไป่ถึงแข็งแกร่งขนาดนี้…”ใบหน้าของ ลี่โหยวน่าเกลียดเขาคิดว่าในดินแดนลับนี้ จะมีคู่แข่งแค่สองคนคนแรกคือพุทธบุตรของนิกายพุทธะคนที่สองคือตระกูลมู่หรง ซึ่งเป็นหนึ่งในสามตระกูลลับสุดท้ายมู่หรงซี!
แล้วดูซิ ตอนนี้มีเย่ชิวไป่โผล่ขึ้นมาอีกคนในตอนนี้!คิดดู ความแข็งแกร่งของเย่ชิวไป่นี้อาจกล่าวได้ว่า ไร้เหตุผลมากเกินไป!แค่ขั้นแรกขอบเขตมหาสมุทรปราณ เขาสามารถมีพลังต่อสู้ที่ทรงพลังขนาดนี้ได้แล้วถ้าวันหนึ่ง เย่ชิวไป่มีขอบเขตเพิ่มขึ้นล่ะ!ณ จุดนี้ ลี่โหยวก็ล้มเลิกความคิดที่จะหาเรื่องกับเย่ชิวไป่!พรสวรรค์ของเด็กคนนี้ช่างชั่วร้ายเกินไป หากไม่แน่ใจว่าจะสังหารด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียว เขาก็ทำได้เพียงหลีกเลี่ยงแทนมิฉะนั้นจะมีปัญหาไม่รู้จบ!…กลับมาที่เย่ชิวไป่และพวกหน้าประตูมรดกปรมาจารย์ปรุงยาเผชิญหน้ากับหุ่นเชิดเกราะทองหงหยิงไม่ได้เคลื่อนไหวอะไร เพียงแต่หยิบตราคำสั่งออกมาเมื่อหุ่นเชิดเกราะทองเห็นตราคำสั่ง มันก็ไม่ได้โจมตี แต่คุกเข่าข้างหนึ่งและคำนับอย่างเงียบๆต่อหงหยิง!ทุกคนไม่แปลกใจกับเรื่องนี้
หงหยิงเป
