วันนี้มู่ว่านเอ๋อทำงานหนักอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อยคนทั้งสามรับรู้ได้ศึกษาตำราอย่างเดียวสิบเก้าวัน สำหรับผู้บ่มเพาะจริงๆแล้ว ไม่สามารถนับเป็นอะไรได้เลยแต่มู่ว่านเอ๋อก็เคยเป็นเด็กสาวขี้เล่นมาก่อน เป็นคนไม่ค่อยจริงจังแต่ตอนนี้สามารถทำงานหนักได้!หลู่ชางเฉินมองไปที่ยาเม็ดในมือของเขายาอยู่ในขั้นกลางระดับลึกลับ และในสายตาของเขา ระดับไม่สูงมากนักแต่หลังจากงานปราชุมนักปรุงยา เขาก็ได้เรียนรู้เกี่ยวกับความแข็งแกร่งของนักปรุงยาคนอื่นๆในวัยของมู่ว่านเอ๋อ การกลั่นเม็ดยาระดับลึกลับขั้นกลางนั้นค่อนข้างเยี่ยมและสิ่งเจือปนควบคุมให้เหลือแค่สองส่วนด้วย!
เมื่อรวมทั้งสองอย่างเข้าด้วยกัน เราสามารถรู้ได้ว่า พรสวรรค์ในการปรุงยาของมู่ว่านเอ๋อนั้นยอดเยี่ยมเพียงใดหลู่ชางเฉินยิ้มและถามเบา ๆ ว่า “นี่คือยาอะไร?”เย่ชิวไป่และเสี่ยวเฮยก็เข้ามาในเวลานี้ ด้วยท่าทางสงสัยเล็กน้อยเห็นมู่ว่านเอ๋อยิ้มและกล่าวว่า: “ฮึฮึ ความลับ! ข้าค้นคว้ายานี้ด้วยตัวเองเชียวนะ!”มู่ว่านเอ๋อวางมือบนสะโพกของนางนางย่นจมูกอย่างน่ารักดูภูมิใจไม่น้อยเย่ชิวไป่ยิ้มและกล่าวว่า “เจ้าคิดสูตรเอาเองเหรอ ก็ไม่เลว”หลู่ชางเฉินยื่นเม็ดยาให้เย่ชิวไป่และกล่าวว่า “งั้นเจ้าลองดูสิ”เย่ชิวไป่เบิกตากว้างและกล่าวว่า “หือ?? ให้ข้าลองยา?”“ถ้ามัน?”เมื่อได้ยินเช่นนี้ เย่ชิวไป่ทำได้เพียงรับมันด้วยรอยยิ้มที่บูดบึ้งและมองไปที่มู่ว่านเอ๋อ “นี่… ไม่น่าจะเป็นพิษใช่ไหม?”นา
