งไรก็ตาม ขอบเขตของคำสอนขงจื๊อและเต๋าของเขาก้าวหน้าอย่างมาก!เมื่อเห็นฉากนี้ หนิงเฉินไม่ได้ตื่นตระหนกแต่อย่างใดหนังสือปรากฏขึ้นในมือของหนิงเฉินซิน!นี่คือคัมภีร์เต๋า!นั่นคือสิ่งที่หลู่ชางเฉินให้หนิงเฉินซิน เมื่อเขารับเป็นศิษย์ข้าเห็นทุกสิ่ง!หนิงเฉินซินถือคัมภีร์เต๋าในมือของเขา และเต๋าก็ไหลไปทั่วร่างของเขา!ใบหน้าของเขาราบเรียบและเสียงของเขาเหมือนฟ้าร้อง!“สวรรค์และโลกไม่ปรานี และทุกสิ่งล้วนเป็นสุนัขที่ต ่าต้อย”(มาจากบทที่ห้าของ “คัมภีร์เต๋าเต๋อจิง” ที่เขียนโดยเล่าจื๊อ ความหมายคือต้องการแสดงความคิด ว่าสวรรค์และโลกยุติธรรม สวรรค์และโลกปฏิบัติต่อทุกสิ่งเหมือนกัน ไม่ได้ดีเป็นพิเศษสำหรับใคร หรือไม่ดีเป็นพิเศษสำหรับใคร และทุกอย่างเป็นไปตามธรรมชาติ)โดยทันที!ผนึกอักขระแห่งสวรรค์(เทียนจื้อ) กลายเป็นแสงสีทอง และมุ่งสู่การยับยั้งผ่ามือทั้งสาม!
ณ จุดนี้ ฝ่ามือทั้งสาม ถูกประทับด้วยตราอักขระแห่งสวรรค์ไว้ทันที!ฝ่ามือหายไป!นักบวชพุทธะทั้งสามต่างก็ตกตะลึงพวกเขาพนมมือต่อ แล้วพ่นคำกล่าวที่คลุมเครือออกมา!นี่คือพระสูตรไตรปิฎก!พุทธวจนะทีละคำ ต่อต้านผนึกอักขระสวรรค์อย่างต่อเนื่อง!อย่างไรก็ตาม ก็ยังไม่สามารถหยุดผนึกอักขระแห่งสวรรค์ได้!การต่อต้านของนักบวชพุทธะทั้งสามนั้นไร้ประโยชน์!“ท่านผู้เจริญ โปรดออมมือด้วย!”!”ในบรรดาพวกเขา นักบวชพุทธะร่างสูงขอความเมตตาทันทีเมื่อเห็นสิ่งนี้!สีหน้าของหนิงเฉินซินไม่ได้ขยับเขยื
