หลังจากหลู่ชางเฉินรับเสี่ยวเฮยเป็นศิษย์แล้วขณะที่เขากำลังจะพาเสี่ยวเฮยกลับไปที่ศาลาเฉาถังอยู่ดีๆ หลู่ชางเฉิงก็รู้สึกถึงปราณที่ปะทุขึ้นเหนือภูเขาไท่ไป่!มีจิตสังหารอันไม่มีที่สิ้นสุด!มีเจตจำนงดาบด้วย!บิ๊กบอสคนไหนสู้กันอีก?ขณะที่หลู่ชางเฉินเตรียมตัวที่จะจากไป โดยไม่ได้คิดถึงเรื่องนี้เขาไม่ได้ตั้งใจจะเข้าไปยุ่งอย่างไรก็ตาม ขณะที่เขากำลังผ่านสนามรบ มีปราณของบุคคลหนึ่งที่ทำให้หลู่ชางเฉิงรู้สึกคุ้นเคยมาก!หยุดคิดแปป!เหมือนปราณไอ้เด็กเวณนั่น!เย่ชิวไป่? คงไม่ใช่เด็กเหลือขอคนนั้นใช่ไหม?เสี่ยวเฮยถามจากด้านข้าง: “อาจารย์ เกิดอะไรขึ้น?”“ท่านปิดหน้าทำไม”
หลู่ชางเฉิน กล่าวอย่างหมดหนทาง: “ศิษย์พี่ของเจ้าก่อปัญหาอีกแล้ว”เมื่อกล่าวถึงเรื่องนี้ หลู่ชางเชิงก็สังเกตเห็นฉากที่เย่ชิวไป่กำลังโดนโจมตี“รออาจารย์อยู่ตรงนี้นะ!”หลังจากกล่าวจบ เขาก็หายไปทันทีและพุ่งเข้าไปที่ใจกลางสนามรบ!ดังนั้นจึงมีฉากปัจจุบันเย่ชิวไป่กล่าวอย่างยินดี: “อาจารย์ ทำไมท่านถึงมาอยู่ที่นี่”ผู้เชี่ยวชาญมาจากไหน?เหลียงเฟิงและผู้อาวุโสฝ่ายในตกตะลึงคนนี้คืออาจารย์ของเย่ชิวไป่เหรอ?ในอีกด้านหนึ่ง ใบหน้าของหวางเทียนหมิงและคนอื่นๆก็มืดลงขันทีหมิงยิ่งประหลาดใจมากกว่าเพียงแค่สะบัดนิ้วก็สามารถแก้ไขการโจมตีที่รุนแรงที่สุดของข้าได้?ทรงพลังมากแค่ไหนเนี้ย?
หลู่ชางเฉินไม่สนใจคนอื่นๆ มองไปที่เย่ชิวไป่ และกล่าวด้วยใบหน้าที่มืดมน “ข้ามาที่นี่เพื่อรับศิษ
