ย้อนเวลากลับไปก่อนเย่ ชิวไป่เจอศัตรู
ดินแดนจงหยู
ภูเขาไท่ไป๋
ลึกเข้าไปในภูเขา มีสถานที่แห่งหนึ่งถูกเพลิงดาเผาไหม้
ที่นี่ ต้นไม้โดยรอบถูกเผาไหม้ทั้งหมด!
และตรงกลางของพื้นดินที่ไหม้เกรียมนั้น มีก้อนหินสีดาขนาด ใหญ่อยู่ก้อนหนึ่ง!
ทันใดนั้น.
ชายในชุดคลุมสีขาวมาที่ก้อนหิน เอามือแตะคางของเขาแล้ว กล่าวว่า “หือ? นี่คือตาแหน่งที่ระบบเป็ นคนบอก แต่ทาไมมันถึงเป็ น แค่ก้อนหินล่ะ”
คนที่มาคือหลู่ชางเฉิง
หลังจากที่หลู่ชางเฉิงกล่าวจบ
กลางก้อนหิน มีรอยแตกและแขนออกมาจากก้อนหิน!
หินดามีรอยร ้าวไปทั่ว!
เมื่อเห็นสิ่งนี้ หลู่ชางเฉิงก็ตกใจ “นี่… อย่าบอกนะว่าเป็ นลิง?”
ก้าวไปข้างหน้า รู ้สึกถึงปราณลมหายใจแห่งชีวิต มันมีพลังมาก หลู่ชางเฉินรู ้สึกอย่างคลุมเครือว่าทั้งหมดอยู่ในหินสีดา มีเสียงหัวใจเต้น!
บูม… บูม บูม!
เมื่อรอยแตกของหินสีดากว้างขึ้น เสียงของหัวใจที่เต้นก็ยิ่งดังขึ้น เมื่อเสียงหัวใจเต้นดังขึ้นเท่าไหร่ สัตว์อสูรในภูเขาไท่ไป๋ ก็ดู เหมือนจะได้รับผลกระทบมากขึ้นเท่านั้น! มีเสียงร ้องคารามดังลั่น! เสียงคารามดังไปทั่วทั้งภูเขาไท่ไป๋ !
แม้แต่สัตว์อสูรที่มีขอบเขตต่า ก็ดูเหมือนจะทนเสียงหัวใจเต้นไม่ ไหว
ร่างระเบิดตาย! เมื่อหลู่ชางเฉินเห็นสิ่งนี้ เขาก็อดไม่ได้ที่จะประหลาดใจเล็กน้อย ลูกศิษย์ของข้าดูเหมือนจะไม่ธรรมดา ในเวลานี้ รอยแตกในหินดาเริ่มใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ มีมืออีกข้างพุ่งออกมาจากรอยแตก!
