ในเวลานี้ ฉีเซิ่ง เดินมาจากด้านข้าง
เขาหัวเราะเสียงดังและพูดว่า “พี่เย่ เจ้าช่างเป็นดั่งน ้าลึก!”เย่ ชิวไป่เหลือบมองและไม่สนใจมัน
สิ่งนี้ทำให้ ฉีเซิ่ง ชะงักงัน แต่เขายังคงพูดว่า: “ไม่ต้องกังวล พี่เย่ทุกสิ่งที่นี่จะเป็นของเจ้า ไม่ว่าจะเป็น โลหิตมังกรหยิน หรือแม้แต่ดอกกระดูกหยิน”
สิ่งนี้ทำให้ ซินหงอี้ ตกตะลึง
ในขั้นต้น ฉีเซิ่ง ต้องการใช้โลหิตมังกรหยินบ่มเพาะร่างกายของเขา
เดี๋ยวนะ จะปล่อยให้เป็นแบบนี้?
แต่ก็เป็นเรื่องปกติถ้าคิดเกี่ยวกับมัน ท้ายที่สุดแล้ว ความแข็งแกร่งของ เย่ ชิวไป่ เกรงว่าแม้แต่ ฉีเซิ่ง ก็ยังรู้ตัวว่าเขาไม่สามารถสู้ได้
เพียงแค่ละทิ้ง โลหิตมังกรหยิน เพื่อคืนความโปรดปรานแก่ เย่ชิวไป่
ในเวลานี้ เหลียว เมิ่งเซิง พูดด้วยความโกรธ: “ฉีเซิ่ง เราก็พยายามอย่างดีที่สุดเช่นกัน หากเราไม่ได้ค้นพบสถานที่นี้และใช้ค่ายกลเพื่อดึง มังกรหยินออกมา ไม่งั้นเจ้าจะสังหารมังกรหยินได้อย่างไร!”
ซินหงอี้ ที่อยู่ข้างๆ ได้ยินคำพูดนั้นก็ด่าขึ้นมาอย่างโกรธเคือง:“เจ้าคนไร้ยางอาย? ถ้าไม่ใช่ เย่ ชิวไป่ หรือเจ้ามีความสามารถในการฆ่า ม้งกรหยิน?”
เหลียว เมิ่งเซิง สะบัดนิ้ว และปราณดาบที่เสริมความแข็งแกร่งให้กับนิ้วก็พุ่งเข้าหา ซินหงอี้!
ซินหงอี้ ไม่คาดคิดว่าเขาจะโจมตีโดยตรง เลยไม่มีปฏิกิริยาใด ๆอยู่พักหนึ่ง!
นางไม่สามารถทำอะไรได้เพราะนึกไม่ถึงว่าเหลียว เมิ่งเซิงจะโจมตีนาง!
ด้วยปราณนิ้วดาบนี้ คาดว่าหากนางไม่ต
