ท้องฟ้าเต็มไปด้วยหมอกโลหิตโลกเป็นสีดำสนิทในกรงลอยฟ้า ชายในชุดขาวดูเซื่องซึมฟังสิ่งที่ เย่ ชิวไป่ พูดอาจารย์ของเขาไม่ควรมาจากสมัยโบราณ และในขณะเดียวกันเขาก็เป็นคนเกียจคร้านอย่างยิ่งชายในชุดขาวคิดคนที่สามารถสรุปห้าดาบสุดท้ายของ เก้าดาบอสูรสวรรค์ และชดเชยข้อบกพร่องทั้งหมดได้มันควรจะเป็นปรมาจารย์ดาบสามารถสังหารปีศาจอมตะและผีนรกได้ไม่ใช่หรือ?นอกจากนี้.ขี้เกียจเกินไปที่จะทำอาหารเองหมายความว่าอย่างไร?ในระดับนี้ เจ้าต้องถึงขั้นพีกู๋(ไม่กินธัญพืช ทั้ง 5 หมู่)ได้แล้วแม้ว่าเจ้าจะไม่กินมานับพันปี เจ้าก็จะไม่รู้สึกหิว!
ชายในชุดขาวอดไม่ได้ที่จะส่ายหัวอย่างช่วยไม่ได้ และพูดว่า“ถ้าอาจารย์เจ้าเก่งขนาดนี้ ข้าก็ไม่รู้ด้วยซ ้าว่าจะให้อะไรเจ้าดี”ทักษะของนักดาบที่ครุ่นคิดมาทั้งชีวิตรวมอยู่ใน ตำราเก้าดาบอสูรสวรรค์ตอนนี้มันถูกคนอื่นอนุมานไปแล้วและดียิ่งขึ้นกว่าเดิม!เขาจะเหลืออะไรอีก?“ใช่แล้ว!”ชายในชุดคลุมสีขาวดูเหมือนจะจำอะไรบางอย่างได้ และหยิบดาบยาวสีดำไว้ในมือ“เนื่องจากเจ้าไม่ต้องการ ตำราเก้าดาบอสูรสวรรค์ อีกต่อไป ข้าจะให้ดาบนี้แก่เจ้า”เย่ ชิวไป่ มองไปที่ดาบยาวสีดำในมือของชายคนนั้นดาบยาวไม่มีส่วนคม แต่มีพลังงานมืดที่มองไม่เห็นอยู่ในนั้น!ไม่มีด้านคมทั้งสองด้าน!มันคือดาบที่เต็มไปด้วยพลังงานอสูร!ข้ากลัวว่าถ้ามันถูกควบคุมโดยผู้ฝึกฝนดาบธรรมดา มันจะถูกครอบงำด้วยพลังงานอสูรนี้ในทันที…
บุรุษชุดขาวแสดงความรักในด
