ศาลาเฉาถัง.หลู่ชางเฉิง ชี้ไปที่บ้านไม้ไผ่อย่างไม่ตั้งใจและพูดว่า “เลือกบ้านตามต้องการ”
เย่ ชิวไป่ พยักหน้าและหลังจากเลือกได้แล้ว เขาก็มาหา หลู่ชางเฉิง
เขาเห็น หลู่ชางเฉิง นั่งอยู่บนเก้าอี้เอนหลังและโบกมือให้เขา
ดาบและยาปรากฏขึ้นต่อหน้า เย่ ชิวไป่
“เจ้ากราบข้าเป็นอาจารย์ และข้าไม่มีอะไรดีจะมอบให้เจ้า ดังนั้นข้าจะมอบดาบชิงหยุน นี้ให้เจ้า และส่งต่อตำราฝึกฝน”
เย่ ชิวไป่ ตกใจเมื่อเห็นดาบชิงหยุน
ดาบ เทียบนภา ถูกซ่อนอยู่ในฝักดาบ และมันถูกล้อมรอบด้วยรังสีของดาบที่เฉียบคมและคลุมเครืออยู่ตลอดเวลา
แค่ถืออยู่ในมือ ก็รู้สึกได้ถึงเจตจำนง และการบ่มเพาะกระเตื้องขึ้นเล็กน้อย !
นี่! มันคือสิ่งที่มีอยู่ในโลกนี้หรือ?
ถ้าชักดาบออกมา มันจะเป็นยังไง?เมื่อนึกถึงสิ่งนี้ เย่ ชิวไป่ต้องการชักดาบออกมา
“ข้าแนะนำว่าอย่าดึงมันออกมา เพราะตอนนี้เจ้ายังทนเจตจำนงของดาบนี้ไม่ได้”
เมื่อได้ยินเช่นนี้ เย่ ชิวไป่ ก็ล้มเลิกความคิดของเขา
“ท่านอาจารย์ สิ่งนี้ล ้าค่าเกินไป ข้ารับไม่ได้”
เย่ ชิวไป่ ยื่นดาบออกมาด้วยใบหน้าที่จริงจัง
หลู่ชางเฉิง ชำเลืองมอง เย่ ชิวไป่ และพูดว่า “ในเมื่อข้าให้เจ้าแล้ว ข้าก็จะไม่เอาคืน นอกจากนี้ยังมีเม็ดยาศักดิ์สิทธิ์ที่สามารถแก้ปัญหาทางร่างกายของเจ้าได้”
หลังจากพูดจบ หลู่ชางเฉิง ก็ยื่นนิ้วออกมาและแตะที่คิ้วของ เย่ชิวไป่
ข้อมูลเกี่ยวกับตำราการบ่มเพาะพุ่งผ่านเข้าไปในจิตใจของ เย่ชิวไป่
ตำราดาบไท่จู!
