“ตอนที่ตัวเลขสามหลักปรากฏ มีเพียงแค่สมาชิกในขบวนศิษย์หลักที่ผ่านประตูวาสนา ไม่มียอดฝีมือจากภายนอก ฉะนั้นจะต้องเป็นศิษย์หลักคนในคนหนึ่งอย่างแน่นอน...” เสียงบางส่วนเอ่ยพึมพำขึ้น คนจากสำนักบุปผาประจิม ต่างก็คิดไปต่าง ๆ นานา
ทว่ากลุ่มผู้อาวุโสของสำนักสายลมประจิม กลับค่อยข้างมั่นใจว่าคนผู้นั้นเป็นใคร โดยเฉพาะเจ้าสำนักอย่าง อวิ๋นหยางหลิ่ง… “ในเมื่อคนเป็นที่ท่านภูติผู้พิทักษ์เฝ้ารอมาตลอดหนึ่งหมื่นปี ยังจะเป็นใครไปได้อีกนอกจากเด็กคนนั้น ทว่าโชคชะตามิใช่สิ่งที่จะจับคว้าได้ง่ายนัก โดยเฉพาะโชควาสนา ไม่มีผู้ยิ่งใหญ่คนใดมีเส้นทางที่ราบรื่นในการก้าวเดิน หวังก็แต่เจ้าจะฝ่าฟันมันไปได้อย่างปลอดภัย…”
คำพูดของ อวิ๋นหยางหลิ่ง ทำให้เหล่าผู้อาวุโสอีกหลาย ๆ คนพยักหน้าเห็นพ้อง จ้องมองไปยังวิหคเพียงหนึ่งเดียวในขบวนที่ทะลุผ่านประตูแสง เข้าไปในหอคอย…
…………………………………………
