ตอนที่ 173
เตียมู่หยง และ เป่ยเตียวหุย เดินทางกลับสำนักพร้อมกับ ซุน แน่นอนว่าทั้งสองเฒ่าย่อมคะยั้นคะยอเอ่ยถาม เกี่ยวกับการดูดซับกระแสดวงวิญญาณจำนวนมาก ซึ่ง ซุน ก็เอ่ยเพียงเล็กน้อยพลางบอกปัด ไม่ได้อธิบายทั้งหมดอย่างละเอียดนักตามนิสัยผู้มีลับลมคมใน สุดท้ายก็เปลี่ยนประเด็นไปเรื่อยเปื่อย… แต่ก็ยังมีประกายสายตาบางอย่างมองมายัง เตียมู่หยง คล้ายอยากจะกล่าวปรึกษาเรื่องของ เกาถิง แต่คิดว่าควรจะปรึกษาเป็นการส่วนตัวน่าจะดีกว่าจึงไม่ได้เอ่ยขึ้น
เมื่อกลับถึงสำนัก ซุน ก็ตรงไปยังถ้ำปิดด่านของตนเองในทันที… ดวงตามีประกายแสงแห่งความตื่นเต้นฉายออกมาอย่างไร้สิ้นสุด ทรัพยากรต่าง ๆ ที่ได้มาในการออกไปครั้งนี้ อาจกล่าวได้ว่ามากมายอย่างที่ไม่เคยได้รับมาก่อน ทุกอย่างล้วนไม่อาจประเมินค่า ทั้งยังเป็นการสร้างเส้นทางเติบโตอันมั่นคง…
เฒ่าชีเปลือย สะบัดมือออกไปเพียงครั้ง ก็ปรากฏดวงวิญญาณของ เกาเทียนฉี ที่เต็มไปด้วยความหวาดกลัว… ความเจ็บปวดเมื่อครู่จากอาคมพันธนาการ หากเป็นยามที่ยังมีชีวิตก็อาจจะใช้ลมปราณช่วยพยุงบรรเทา ทว่าเมื่อกลายเป็นดวงวิญญาณแล้ว ไหนเลยจะเป็นเหมือนก่อน
