ตอนที่ 167
“เอ่อ… ท่านรองเจ้าสำนักสู หากศัตรูหลุดรอดออกมาจากม่านพลังกำราบราชันย์ พวกเราจะทำยังไงงั้นหรือ?” ซุน เอ่ยปากถาม สูจื่อเหมย หญิงชรารองเจ้าสำนักบุปผาประจิม รอบกายของนางดูมีความสงบเยือกเย็นจนยากจะเข้าถึง
สูจื่อเหมย เหลือบมองมาเล็กน้อย ก่อนจะเอ่ยสั้น ๆ
“สังหารทุกชีวิต...”
ซุน เผยท่าทีกระอักกระอ่วนเล็กน้อย ก่อนจะกล่าวต่อ…
“เอ่อ…ท่านรองเจ้าสำนัก เช่นนั้นทำไมพวกเราไม่ส่งคนไปลาดตระเวนสักหน่อยเล่า?! อาจมีคนเล็ดลอดออกมาก็เป็นได้ จริงสิ! อาจมีสมาชิกตระกูลบางส่วนอยู่นอกเขตพื้นที่ตระกูล ตามร้านค้าและกิจการต่าง ๆ อีกด้วยเช่นกัน…”
หญิงชรา ขมวดคิ้วและหันมองอีกครั้ง นางดูคล้ายมีท่าทีรำคาญใจเล็ก ๆ จึงเอ่ยออกไปอีกประโยคอย่างมีอารมณ์… “เหลวไหล!! นี่คือม่านพลังกำราบราชันย์ แม้แต่ เกาเทียนฉี ก็ไม่อาจเล็ดลอดออกมาได้ ยิ่งไม่ต้องกล่าวถึงคนอื่น ๆ ส่วนเรื่องสมาชิกนอกเขตนั้น ไว้พวกเรากวาดล้างตระกูลเกาในเรือนจนสิ้น ก็ค่อยตามหาพวกมันตามบันทึกกิจการของตระกูล จะลำบากไปสุ่มตามหาทำไมกัน!!
