ตอนที่ 157
ไป๋หู่จิวหรง และ เจี่ยโย่วเทียน ห้อทะยานด้วยใจรบ แม้รู้ว่ามิใช่คู่มือ เฉียงตงฟาง แต่ก็ไม่ยินยอมที่จะแพ้พ่ายทั้งอย่างนี้ แม้เสียงลึกลับนั่นอาจจะเป็นเพียงการคิดไปเองหรืออะไรก็แล้วแต่ เพราะมันไร้ที่มาจนไม่อาจเชื่อมโยง แต่ทั้งสองก็เลือกที่จะใช้มันเป็นเหตุผลสร้างแรงกระตุ้น เพื่อที่จะได้สู้ต่อไป!!
เฉียงตงฟาง เผยรอยยิ้มขึ้น…
“ยอดเยี่ยมมาก... นี่สิจึงจะสมควรเป็นคู่แข่งของข้า!!”
สองอัจฉริยะระเบิดกระบวนท่าระดับสูงประโคมเข้าใส่อย่างดุเดือด โดยที่ฝ่ายของ เฉียงตงฟาง มิต่างสัตว์อสูรดุร้ายที่ทุกท่วงท่านับเป็นการโจมตีเผด็จศึกแทบทั้งสิ้น พลังทำลายเกินจะเปรียบ ก้าวข้ามขอบเขตกายเนื้อของมนุษย์ไปแล้ว
เพียงการปะทะในสามอึดใจแรก สองอัจฉริยะก็พลันสำรอกโลหิตออกมา… ที่น่าตกใจก็คือโลหิตที่สำรอกได้แข็งตัวเป็นเกล็ดเลือดในทันที บ่งบอกถึงความเย็นยะเยือกที่ปกคลุมถึงขีดสุด เมื่อไม่มี ซุน คอยใช้ปราณหยางสร้างความร้อนปะทุหักล้าง การเคลื่อนไหวของทั้งสองจึงยากเย็นขึ้นเป็นทวีคูณ
มีเพียงเสียงคำรามของแต่ละคน ที่ช่วยกันประคองสติอย่างเต็มกำลัง…